Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje Przezcewkowa resekcja prostaty хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Wskazania do zabiegu Przygotowanie Technika Przeciwwskazania do zabiegu Konsekwencje po procedurze Powikłania po zabiegu Opieka po zabiegu Od zdrowia seksualnego człowieka zależy nie tylko jego funkcja rozrodcza, ale także jakość życia, poczucie własnej wartości, stan psycho-emocjonalny i fizyczny. Niektóre problemy seksualne mogą występować u mężczyzn w każdym wieku, ale niektóre z nich występują bardzo często u mężczyzn w wieku 40 lat i starszych. Są to niesławne zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty, które nie tylko negatywnie wpływają na funkcje seksualne mężczyzny, ale także stwarzają przeszkodę w normalnym odpływie moczu z organizmu. Ponieważ warunek ten stwarza znaczny dyskomfort dla silniejszej płci, a także powoduje niebezpieczne dla zdrowia, potrzeba leczenia powyższych patologii ewidentnych i resekcji gruczołu krokowego jest jednym z najbardziej skutecznych metod, gdy farmakoterapia nie daje oczekiwanych rezultatów. Gruczoł prostaty i metody jego leczenia Gruczoł krokowy jest jednym z niewielu narządów wewnętrznych, które człowiek ma, ale brakuje mu kobiety. Żelazo odnosi się do układu rozrodczego i odpowiada za produkcję płynu, który jest pożywką dla plemników - nasion męskich. Sekret prostaty miesza się z plemnikami i zapewnia żywotność małych "kijanek", dzięki czemu możliwe jest narodziny nowego życia. Prostata (i to jest inna nazwa gruczołu krokowego) pomaga mężczyźnie zostać ojcem i nie powoduje żadnych nieprzyjemnych objawów, dopóki nie zacznie się zwiększać. Zwiększenie rozmiaru gruczołu krokowego może wystąpić w wyniku przedłużonego przebiegu procesu zapalnego w narządzie ( zapalenie gruczołu krokowego ). Wielu mężczyzn nie spieszy się z problemem dla lekarza, co prowadzi do przejścia choroby w postać przewlekłą. Długotrwałe zapalenie w przypadku braku skutecznego leczenia prowadzi do wzrostu tkanek dotkniętego narządu (rozrost gruczołu krokowego lub gruczolaka prostaty). Zapalenie gruczołu krokowego i gruczolaka prostaty nie są jedynymi patologiami, w których występuje wzrost wielkości narządu. Jak wiemy, podobną sytuację można zaobserwować w przypadku niekontrolowanego podziału (proliferacji) złośliwych komórek w obrębie narządu. W tym przypadku mówimy o onkologii, tj. Nowotwór złośliwy. Jeśli gruczolaka prostaty - łagodny guz, który podczas ich wzrostu kompresuje tylko okolicznych narządów, powodując naruszenie ich pracy, rak prostaty - jest to proces złośliwy, w których nie jest tylko wzrost guza aktywnie dzielących się komórek nowotworowych, ale również zatrucie organizmu substancje toksyczne i śmierć zdrowych komórek. Ale tak czy inaczej, zarówno zapalenie gruczołu krokowego, jak i gruczolak lub rak prostaty powodują wzrost wielkości ciała. Położenie gruczołu krokowego jest takie, że otacza cewkę moczową, przez którą mocz i płyn nasienny wydostają się z męskiego organizmu (sekret prostaty zmieszanej z plemnikami). Oczywiste jest, że zwiększenie wielkości gruczołu krokowego prowadzi do skurczu kanału cewki moczowej. Stąd problemem jest nie tylko erekcja, ale także oddawanie moczu. Jakie jest zagrożenie tej sytuacji i jakie objawy mogą wskazywać na powiększenie gruczołu krokowego? Najczęściej mężczyźni skarżą się na trudności na początku aktu oddawania moczu, tj. Istnieje uczucie pełności pęcherza, istnieje potrzeba oddania moczu, ale nie ma moczu ani boli. Co więcej, chęć wizyty w toalecie na małe potrzeby pojawia się dość często, ale ilość wydalanego moczu jest znacznie mniejsza niż oczekiwano. Jeszcze gorsze jest to, że w nocy zwiększa się potrzeba oddawania moczu, a prawdopodobieństwo fałszywych impulsów również wzrasta. Jeśli akt oddawania moczu okazał się produktywny, człowiek może utknąć w toalecie przez długi czas, ponieważ mocz zostanie wydalony w cienkim strumieniu lub całkowicie po kropli. Z biegiem czasu można zaobserwować więcej i dłuższe epizody krwiomoczu, gdy krew znajduje się w moczu. Zatrzymanie moczu w organizmie, w jednym z przykładów wykonania stagnacji może prowadzić do podrażnień procesów ściany pęcherza moczowego i zakaźnych zapalnym w tym, powstawanie kamieni moczowych ( kamieni nerkowych ), zapalenie nerek i rozwojem choroby nerek, co ostatecznie wiążą niewydolność nerek ( niewydolność nerek ). Jak widać, skutki przerostu prostaty dość ponure dla mężczyzn, więc jeszcze przed pojawieniem się niebezpiecznych powikłań, trzeba zrobić wszystko, aby uniknąć kompresji cewki moczowej. Do łagodzenia stanów zapalnych, co powoduje wzrost wielkości gruczołu krokowego, stosowane leki, ale jeśli to nie pomoże, trzeba uciekać się usunąć część prostaty, co powoduje ściśnięcie cewki moczowej, a nawet całego ciała. Ta operacja nazywa się resekcja prostaty. Jeśli chodzi o całkowite usunięcie gruczołu krokowego, zalecana jest radykalna resekcja lub prostatektomia. Wskazania do zabiegu Ponieważ usunięcie prostaty, znacznie mniej wszystkie jej tkanki, jest poważna i odpowiedzialna praca, która w przyszłości może mieć wpływ na funkcje rozrodcze mężczyzn, operacja jest przepisywany tylko w ciężkich przypadkach, gdy lek ma żadnego wpływu, a stan pacjenta powoduje zaniepokojenie należytej dla możliwych lub już rozwijających się komplikacji. Operację gruczołu krokowego przedstawiono w następujących kategoriach pacjentów: mężczyźni cierpiący na chroniczne zapalenie gruczołu krokowego, powodujący zagęszczenie tkanki gruczołu krokowego, pacjenci z przewlekłym przebiegiem procesu zapalnego w prostacie, w którym kamienie znajdują się w narządzie, w pęcherzu moczowym lub w nerkach, Pacjenci z gruczolakiem prostaty, tj. łagodny przerost prostaty, który jest zwykle konsekwencją zapalenia gruczołu krokowego, u których zdiagnozowano raka gruczołu krokowego lub raka prostaty (w celu złagodzenia objawów i zapobiegania rozprzestrzenianiu się procesu złośliwego). TUR-operacja jest przeznaczona dla tych, którzy wcześniej mieli otwarte operacje, pacjenci z chorobami, w których operacje kawitacyjne są przeciwwskazane, dla młodych mężczyzn, dla których ważne jest zachowanie funkcji seksualnych. Jakie są objawy, oprócz tworzenia kamieni, powinny być obecne u pacjenta, aby można było wybrać taką kardynalną metodę leczenia wyżej opisanych patologii: objawy zatrzymania moczu (zatrucie, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zmiana koloru i zapach wydzielanego płynu, obecność piasku w moczu), silny ból na początku aktu oddawania moczu, częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu, z których część nie kończyła się na moczu, częste nocne wyjazdy do toalety na małe potrzeby, których liczba przekracza czas w ciągu dnia, powolny i długotrwały akt oddawania moczu, gdy mocz jest wydalany w postaci cienkiej kropli lub kroplówki, obecność w moczu krwi, zarejestrowana przez jakiś czas. Jeśli objawy te można opanować za pomocą leków, prostaty nie można użyć do usunięcia powiększonych części gruczołu krokowego. Należy rozumieć, że resekcja gruczołu krokowego nie jest pełnoprawnym sposobem leczenia wyżej opisanych chorób. Pozwala tylko usunąć niebezpieczne objawy zatrzymania moczu i zapobiec związanym z tym powikłaniom. A kiedy przerost tkanki gruczołu krokowego pomaga również zapobiegać przejściu procesu do postaci złośliwej. W raku prostaty usuwanie gruczołu krokowego pomaga uniknąć przerzutów do innych narządów, jeśli wykonywane są we wczesnym stadium choroby. [1], [2], [3], [4], [5] Przygotowanie Operacje usunięcia części ciała lub wszystkich jego tkanek są rzadko wykonywane bez wcześniejszego przygotowania, a resekcja prostaty nie jest wyjątkiem. Główną częścią procesu przygotowawczego jest pełne badanie pacjenta przez terapeutę, urologa, androloga, w tym niezbędne badania laboratoryjne i instrumentalne. Obowiązkowe analizy to: kliniczny test krwi i analiza moczu, szczegółowy (biochemiczny) test krwi, badanie krzepliwości krwi, zwane koagulogramem, zasiewanie mikroflory, a także określenie wrażliwości czynnika sprawczego na antybiotyki (jest to konieczne, ponieważ przed operacją podaje się terapię przeciwzapalną ze środkami przeciwbakteryjnymi); badanie biomateriału na kiłę ( badanie krwi w kierunku RW ), zapalenie wątroby, zakażenie wirusem HIV (testy mogą być wykonywane indywidualnie lub jako część kompleksu oferowanego przez wiele laboratoriów), Dodatkowo, można pobrać krew żylną, aby określić grupę krwi i czynnik Rh. Jest to szczególnie ważne, jeśli wskaźniki te nie były wcześniej badane lub pacjent został poddany procedurze transfuzji krwi. Oprócz testów, terapeuta przepisuje ultradźwięki narządów miednicy ( pęcherz, prostaty ), fluorografię lub rentgen płuc, elektrokardiografię. Ostatnie dwa badania są ważne z punktu widzenia wprowadzenia znieczulenia, które może być zarówno miejscowe (rdzeniowe), jak i ogólne. Obowiązkowe konsultacje prowadzone są z urologiem i anestezjologiem. Jeśli zapalenie prostaty jest wywołane przez mikroflorę bakteryjną, przeprowadzany jest skuteczny cykl antybiotykoterapii, który zapobiegnie rozprzestrzenianiu się infekcji podczas operacji i uogólnieniu procesu zapalnego. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia daty zabiegu mogą być opóźnione o 1-3 miesięcy, podczas których przeprowadzono przebiegu leczenia kortykosteroidami ( „Finasetrid” „Dutasteryd” i in.) Potrzebnego do zmniejszenia dopływu krwi do naczyń prostaty. To powinno zmniejszyć prawdopodobieństwo powikłań, takich jak krwawienie podczas zabiegu chirurgicznego. Jeśli chodzi o przygotowanie do zabiegu, uprzedzenia pacjenta, że 1,5-2 tygodnie przed planowaną datą zawarcia transakcji, powinien przerywać jakieś leki, zwłaszcza leki przeciwzakrzepowe, dzięki czemu krew mniej lepka i może wywołać krwawienie podczas resekcji. Jeśli dana osoba nie może odmówić przyjęcia leku (istnieją leki na różne choroby, których przyjmowanie jest nie do zaakceptowania), musi koniecznie powiadomić o tym lekarza. Od wieczora przed zabiegiem należy przeprowadzić higieniczne procedury, wykonać lewatywę oczyszczającą i przygotować (ogolić) okolice łonowe. Kolacja w przeddzień operacji powinna być wczesna i luźna. Po godzinie 12 rano spożycie żywności i napojów będzie musiało być ograniczone, co wynika z potrzeby znieczulenia. Przed wprowadzeniem technik inwazyjnych cały cykl antybiotykoterapii zalecany jest jako zapobieganie infekcjom zakaźnym. Bezpośrednio przed operacją wykonuje się premedykację, tj. Wprowadzenie środków uspokajających w celu zapobiegania reakcjom somato-twórczym. [6], [7], [8], [9], [10] Technika Przezcewkowa resekcja prostaty Ponieważ prostaty jest wewnętrzną męskich genitaliów i dostęp do niego jest ograniczony do pacjenta i lekarza kwestii wyboru metody działania. Wcześniej wszystkie operacje zostały przeprowadzone przez ponad spojeniem łonowym (transvezikalnaya prostatektomii), orzekł on niemal dotknąć. Resekcja działanie prostaty a wymagał sposobu rozwiązania problemu przerostu prostaty i chirurdzy w czasie w praktyce do usuwania z organizmu lub jego części przez nacięcie w ścianie brzusznej pod znieczuleniem ogólnym, i ranę zaszywa się bez koagulacji naczyń krwionośnych. Oczywiste jest, że taka interwencja chirurgiczna oznaczała długi okres rehabilitacji i niekorzystnie wpływał na funkcje seksualne mężczyzn. Ponadto zawsze istniało ryzyko krwawienia pooperacyjnego. Stopniowo, wraz z rozwojem medycyny zaczął dawać pierwszeństwo TURP (TURP) i laparoskopowo, które należą do kategorii minimalnie inwazyjne i mają mniej działań niepożądanych w porównaniu z prostatektomii chirurgicznej. Metoda laparoskopowa jest klasyfikowana jako innowacyjna. Po raz pierwszy zaczęli rozmawiać o nim w 2002 roku. Teoretycznie jest to ta sama operacja chirurgiczna, ale wykonuje się ją bez dużych nacięć na ciele. Na ścianie jamy brzusznej od przodu wykonano 3 lub 4 nakłucia (nie więcej niż 10 mm), przez które wkładane są instrumenty chirurgiczne przez trokary, kamerę wideo przesyłającą obrazy na monitor komputera, oświetlenie, powietrze w celu poprawy widoczności. Chirurg kontroluje urządzenia zdalnie, monitorując postęp operacji na monitorze. Rozdrobnione części gruczołu krokowego są usuwane za pomocą rurki drenażowej umieszczonej w jednym z nakłuć. Czas trwania operacji wynosi około dwóch i pół godziny. Zaletami metody laparoskopowej są: możliwość usuwania dużych prostaty (więcej niż 120 cm 3 ), wizualizacja działań chirurga, stwarzająca mniejsze ryzyko uszkodzenia zdrowych tkanek i niepełne usunięcie zarośniętych, niskie ryzyko krwawienia i powikłań podczas operacji, stosunkowo małe natężenie bólu, Cewnik po zabiegu laparoskopowym jest umieszczony krócej niż po interwencji metody nadłonowej, szybki powrót do aktywności motorycznej (chodzenie jest dozwolone już w dzień po operacji), krótsze okresy hospitalizacji w porównaniu z metodą tradycyjną, brak brzydkich, dużych blizn, niskie ryzyko reoperacji, prawie całkowite zniknięcie objawów choroby W wielu przypadkach można było uniknąć nietrzymania moczu po operacji. Przezcewkowa resekcja nie należy do kategorii nowych technik. Ma dość długą historię. Prototyp resektoskopu, z którym wykonano operację TUR, został wynaleziony pod koniec XIX wieku. Mówimy o cystoskopie Maxa Nitza, za pomocą którego diagnozuje się choroby urologiczne i kauteryzację tkanek, zapobiegając normalnemu odpływowi moczu. Pierwszy resectoskop został wydany dzięki Maxowi Sternowi w 1926 roku. Jego punktem kulminacyjnym była pętla elektryczna, która później była wielokrotnie ulepszana pod prądem o wysokiej częstotliwości, pozwalając nie tylko na usuwanie tkanek, ale także na koagulację (pieczętowanie) naczyń krwionośnych, które zaczęły mocno krwawić. To znacznie zmniejszyło ryzyko niebezpiecznych komplikacji. Transurtralnaya resekcja prostaty - specjalny rodzaj zabiegu, który nie pozostawia żadnych śladów na ciele pacjenta, ponieważ procedura wprowadzania do resektoskop nie jest wymagane, aby cięć lub nakłuwa tkanki na powierzchni ciała. Faktem jest, że dostęp do gruczołu krokowego odbywa się przez kanał cewki moczowej. Resektoskop jest rura 10,7 mm średnicy i 30 cm długości z układem optycznym (teleskopu) zaworów używanych płynów do płukania miejsca operowanego oraz zestaw narzędzi do usuwania tkanki i kauteryzacji (koalescencji, skrobaka pętli Electro) . Jak to jest w przypadku laparoskopii lekarz jest w stanie wizualizować swoje działania, nie cięte dotyku. Pierwszy resektoskop (przez cewkę moczową jest przesuwany w przestrzeni wewnętrznej pęcherza bada sam narząd, a strefy pomiędzy pęcherza moczowego i cewki moczowej, w której bezpośrednio jest prostaty. Ponadto, nie jest usunięcie gruczołu krokowego lub bezpośrednio gruczolaka wewnątrz pętli elektrycznego lub noża, które działają w rodzaju koparki to znaczy, usuń narząd przez części. Małe części gruczołu krokowego dostają się do pęcherza, gdzie są wypłukiwane specjalnym narzędziem. Pod koniec operacji lekarz bada pęcherz i prostatę. Jeśli są krwawiące naczynia, są one uszczelnione koagulatorem. Gdy lekarz stwierdzi, że ryzyko krwawienia, a nie wszystkie tkanki prostaty usuniętych resektoskop pęcherza usunięte, a zamiast tego wprowadza się do rurki z balonem do cewki moczowej na koniec, zwany cewnika Foley. Kiedy balon znajduje się w pęcherzu, pompuje się do niego ciecz, dzięki czemu uzyskuje się tamponadę miejsca prostaty, która zapobiega krwawieniu i zapewnia odpoczynek w miejscu, w którym przeprowadzono operację. Wypełniony cewnik nie może już wypaść. Cewnik Foleya ma nie jeden, ale trzy wyloty, z których dwa zapewniają nieprzerwane mycie wewnętrznych tkanek pęcherza, a trzeci jest przeznaczony do napełniania - opróżniania balonu na końcu cewnika. Czas przemywania mocznika zależy od obecności krwi w pobranej cieczy. W naszym kraju operacje w zakresie technologii TUR są aktywnie prowadzone od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Po pierwsze, była to kwestia monopolarnej przezcewkowej resekcji. Elektrody znajdowały się na dwóch końcach pętli resekcyjnej. Przyłożone do nich napięcie podgrzało nóż do 400 stopni, co umożliwiło jednoczesne wycięcie tkanek i koagulację naczyń. Główną wadą tej metody było niebezpieczeństwo przepuszczania prądu podczas operacji przez całe ciało pacjenta. Jest oczywiste, że taka operacja miała wiele przeciwwskazań, a przede wszystkim została zakazana w patologiach sercowo-naczyniowych. Później, technologia została zmieniona na korzyść nowej techniki - bipolarnej przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego. Charakteryzuje się determinacją i katodą i anodą na jednym końcu pętli, co oznacza, że prąd płynie mocno między nimi, co zmniejsza ryzyko poparzenia zdrowej tkanki i innych powikłań, a pozwalając mężczyzn z chorobami serca pozbyć się dyskomfortu związanego z powiększonym gruczołem krokowym, najbardziej popularnych i skuteczna metoda nieinwazyjna. Zalety działania TUR: niskie ryzyko krwawienia, ponieważ naczynia w trakcie operacji są skoagulowane, minimalny uraz tkanki i - w przypadku braku nacięć, możliwość monitorowania tego, co dzieje się wizualnie, krótki okres rehabilitacji, minimum przeciwwskazań, zdolność jednoczesnego rozwiązywania wielu problemów: usunięcie rozszerzonej prostaty, leczenia raka (usunięcie gruczołu krokowego prowadzi się wyłącznie w onkologii) usuwanie kamieni w pęcherzu, rozwarstwienie zwężenia cewki moczowej brak śladów działania, możliwość stosowania łagodnego znieczulenia, niższe ryzyko upośledzenia funkcji seksualnych niż w operacji lędźwiowej, skuteczne leczenie nawrotów gruczolaka. Jeszcze skuteczniejszą i bezpieczniejszą współczesną metodą leczenia problemów męskich jest laserowa resekcja prostaty, którą przeprowadza się analogicznie do operacji TUR. Używa się tego samego sprzętu endoskopowego, ale zamiast pętli elektrycznej wszystkie manipulacje są wykonywane przez skupioną wiązkę światła (laser). Za pomocą lasera można wykonywać 4 rodzaje operacji: Laser kontaktowy (fotoselektywny) waporyzacja gruczołu krokowego. Ta operacja jest kompletnym analogiem konwencjonalnego TUR, ale prowadzi się ją za pomocą fosforanu potasowo-tytanowego i lasera z triboratem. Tkanki są usuwane warstwa po warstwie, ale nie są rozgniatane, ale odparowywane (suszone). W tym samym czasie, naczynia pod działaniem lasera koagulują, zapobiegając ciężkiemu krwawieniu. Ta metoda ma minimalne powikłania, nie wpływa na erekcję i jest odpowiednia do leczenia raka prostaty na dowolnym etapie. Wadą tej metody jest tylko wysoki koszt, długa procedura (około 2 godzin) i brak niezbędnego wyposażenia w szpitalach publicznych. Wycięcie laserowe. Ta metoda jest uważana za najnowszą (nieco ponad 10 lat) i zaawansowaną w usuwaniu narządu. Aby wykonać operację, użyj sprzętu endoskopowego i lasera holmium, który przecina podzielone płaty prostaty na części, które są wygodne do ekstrakcji, i nie zamieniają się w chipy, tak jak w operacji TUR. Kapsuła gruczołu krokowego nie jest zakłócona, a wyciągnięte części narządu mogą być wykorzystane do badania histologicznego. Nie jest to również tania metoda leczenia. Operacja może trwać od 1 do 2 godzin w zależności od wielkości narządu. Laserowa ablacja. Metoda jest podobna do poprzedniej, ale prostata nie jest całkowicie usunięta. Powiększone części gruczołu krokowego są martwicze (kauteryzowane) pod wpływem tego samego lasera holmium. Martwa tkanka zostanie następnie wydalona z moczem. Koagulacja śródmiąższowa. Najmniej popularna metoda redukcji prostaty za pomocą nacięć w narządzie wykonywanych za pomocą lasera. Nacięcia będą musiały się wyleczyć w przyszłości, ale intensywność procesów regeneracyjnych u różnych mężczyzn jest inna. Przy dużych rozmiarach prostaty technika ta nie jest stosowana. Ogromną zaletą każdej operacji laserowej jest minimalizacja ryzyka krwawienia i infekcji organizmu podczas operacji, a także brak negatywnego wpływu na siłę działania, co jest bardzo ważne w leczeniu młodych seksualnie aktywnych pacjentów marzących o spadkobiercach. Wybór lekarza odnośnie do sposobu przeprowadzenia operacji zależy nie tyle od pożądania pacjenta, ile od wielkości gruczołu krokowego. Operacja brzuszna jest przeprowadzana przy wielkości narządu większej niż 85 cm 3. Laparoskopia jest również możliwa w przypadku nadmiernie powiększonej prostaty (ponad 120 cm 3 ). Za pomocą wyłuszczenia laserowego możliwe jest usunięcie prostaty, która urosła nawet do 200 cm 3. Spośród pozostałych metod usuwania dużych gruczolaków i 120 cm 3 nadaje się tylko dwubiegunowe tour. Za pomocą operacji monopolarnej można usunąć narząd nie większy niż 80 cm 3, to samo dotyczy odparowania laserowego. Koagulacja laser rzadko stosowane, a tylko w stosunkowo małych rozmiarów stercza (30-60 cm 3 ). Przeciwwskazania do zabiegu Resekcja gruczołu krokowego, podobnie jak każda inna poważna operacja, ma znaczną listę bezwzględnych i względnych przeciwwskazań, które mogą stać się przeszkodą w operacji lub odłożyć ją na kilka dni lub tygodni. Tak więc żadna interwencja chirurgiczna nie jest wykonywana, jeśli pacjent ma podwyższoną temperaturę ciała lub ciśnienie krwi, istnieją ostre choroby zakaźne (bakteryjne lub wirusowe). Ale operacja zostanie zaplanowana, gdy tylko objawy choroby ustąpią. To samo dotyczy palenia i przyjmowania leków wpływających na krzepliwość krwi. Operacja zostanie przeprowadzona 2-3 tygodnie po tym, jak pacjent wypali ostatni papieros lub w tym przypadku zakończy przyjmowanie zabronionych leków przeciwzakrzepowych. Jeśli chodzi o bezwzględne przeciwwskazania, interwencja chirurgiczna nie jest wykonywana w przypadku raka, z wyjątkiem raka prostaty we wczesnym stadium rozwoju. Jest to spowodowane ryzykiem rozprzestrzeniania się przerzutów drogą krwiopochodną, tj. Przez krew. W przypadku waporyzacji laserowej rak prostaty w stadium 3 i 4 nie jest przeciwwskazaniem, natomiast zwykłe Tour odbywa się tylko w stadium 1 i 2 choroby. Stosowanie znieczulenia może ograniczyć liczbę pacjentów z zaburzeniami serca lub układu oddechowego, szczególnie w przypadku niedostatecznej funkcji ważnych narządów. Największa liczba przeciwwskazań w stosowaniu znieczulenia ogólnego, co jest istotne dla tradycyjnej metody chirurgii surfowej i laparoskopii. TUR odbywa się głównie pod wpływem znieczulenia rdzeniowego. Resekcja gruczołu krokowego nie jest wykonywana u pacjentów w wieku powyżej 70 lat, których organizm z powodu pogorszenia stanu fizjologicznego może po prostu nie wytrzymać takiego obciążenia. Niepożądane jest przeprowadzenie operacji brzusznej oraz u pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi, takich jak niedoczynność tarczycy ( nadczynność tarczycy), wole, cukrzyca, otyłość (TUR-chirurgii te patologie nie ma przeciwwskazań) ze względu na ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych różne. Możliwa awaria w pracy mężczyzn cierpiących z powodu poważnych schorzeń jelitowych i tych, którzy mają problemy, nie pozwalają na wprowadzenie sprzętu endoskopowego w kanale moczu (na wycieczkę). Niebezpieczne jest wykonywanie operacji w obszarze miednicy i pacjentów z rozszerzeniem żył w okolicy miednicy. Duże ryzyko ciężkiego krwawienia u pacjentów z hemofilią, co również staje się przeszkodą w usuwaniu narządów. Niemniej jednak, waporyzacja laserowa umożliwia pomoc osobom z zaburzeniami krzepnięcia, ponieważ krzepnięcie naczyń krwionośnych następuje natychmiast w momencie ich uszkodzenia. Cokolwiek to było, ale decyzję w sprawie możliwości przeprowadzenia operacji każdego indywidualnego pacjenta podejmuje lekarz prowadzący, który jest odpowiedzialny za swoją decyzję i życie osoby, która powierzyła swój los w ręce. Dlatego zawsze należy preferować specjalistów posiadających wystarczającą wiedzę i doświadczenie w tym kierunku. [11], [12], [13], [14], [15], [16] Konsekwencje po procedurze Bez względu na to, którą metodę stosuje się do resekcji prostaty, żaden lekarz nie może dać gwarancji, że operacja przejdzie bez negatywnych konsekwencji. Większość z nich po tradycyjnej kawitacji. Fakt, że działa prawie w dotyku, chirurg wymaga dobrej znajomości anatomii, szczegółowe badanie materiałów amerykańskich, orientacji struktur anatomicznych, bez zdolności do odróżniania oględziny zdrowej tkanki i chore. W końcu, jeśli tkanki nie zostaną całkowicie usunięte, istnieje duże ryzyko, że zaczną ponownie się rozszerzać. Okres rekonwalescencji po operacji otwartej jest zawsze dłuższy i towarzyszy mu wyczuwalny zespół bólowy wymagający przyjmowania leków przeciwbólowych. Jeśli w trakcie operacji wprowadzono infekcję (i nie można tego wykluczyć z otwartymi operacjami), wymagany będzie dodatkowy kurs antybiotykoterapii. Chirurgia chirurgiczna w zwykły sposób oznacza obecność dość dużego nacięcia na ścianie brzusznej, co zajmie dużo czasu, aby go wyleczyć. Jeśli świeży szew jest źle traktowany i manipulowany, istnieje również ryzyko zakażenia rany. Nieprzyjemną konsekwencją otwartej operacji jest zmniejszenie pożądania seksualnego. Zastosowanie innych metod zmniejsza prawdopodobieństwo takiego wyniku, dlatego jest uważane za bardziej korzystne dla pacjentów w wieku średnim i młodym. Całkowity brak erekcji można zaobserwować po usunięciu prostaty, jeśli w trakcie operacji wpłynęły na włókna nerwowe odpowiedzialne za funkcje seksualne. Jest to proces nieodwracalny. W większości przypadków spadek aktywności seksualnej ma charakter tymczasowy. Mimo to każda operacja, nawet prawie bezbolesna, jest urazem ciała, a przywrócenie niektórych funkcji wymaga czasu. Z biegiem czasu wszystko wraca do normy, a człowiek nadal żyje pełnym życiem. Jeśli nie zdarzy się to przez długi czas, będziesz musiał przejść dodatkowe badania w celu zidentyfikowania przyczyn braku erekcji. Dość często wynikiem działania na prostaty cechą operacji sposobu i nadłonowy TOUR uważane wsteczny wytrysk, gdzie męskiego orgazmu, ale wyrzucania nasion nie występuje na zewnątrz w trakcie montażu. Nie oznacza to, że nie ma plemników, jest po prostu wyrzucane w niewłaściwym kierunku (nie do cewki moczowej, lecz do pęcherza). Niektóre plemniki nadal mogą się wyróżniać podczas stosunku, ale najczęściej znajdują się w moczu, który staje się mętny i białawy. Trzeba powiedzieć, że dla satysfakcji ze stosunku seksualnego obojga partnerów patologia nie ma wpływu, ale z koncepcją dziecka mogą pojawić się problemy. Wsteczny wytrysk jest leczony w inny sposób (farmakoterapią refleksologicznych, fizprotsedury plastikowa zwieracza pęcherza moczowego i cewki moczowej, itd.). Ale ponieważ życie seksualne naruszenie wytrysk nie jest szczególnie dotknięte, i chęć poczęcia dziecka nie jest codziennie, w tych czasach, można spróbować przeprowadzić akt seksualny z pełnym pęcherzem, który nie pozwoli plemniki do poślizgu obok wejścia do cewki moczowej. Przy częściowym usunięciu tkanki gruczołu krokowego, całkowite wyleczenie nie występuje we wszystkich przypadkach. Częstotliwość nawrotów może się różnić w zależności od metody operacji. Ale nawet przy tak skutecznym leczeniu, jak wycięcie laserowe, prawdopodobieństwo nawrotu wynosi około 10%. Jednak powtórna operacja będzie musiała zostać przeprowadzona po kilku latach, kiedy tkanki narządu będą rosły tak bardzo, że cewka zacznie się wyciskać. [17], [18], [19], [20], [21], [22], [23] Powikłania po zabiegu Należy powiedzieć, że nawet metody z najmniejszą ilością skutków ubocznych, takich jak laparoskopowego prostaty, jak również całkowite lub częściowe usunięcie lasera prostaty, nie może całkowicie zapobiec komplikacjom, jak krwawienia pooperacyjnego. Nawet ekspozycja lasera, która pozwala na natychmiastową koagulację naczyń podczas operacji, nie wyklucza możliwych krwotoków w okresie pooperacyjnym, po tym, jak tkanki martwicze zaczynają się trochę odrywać. Jest to szczególnie niebezpieczne dla osób z zaburzeniami krzepnięcia. Niemożliwe jest wykluczenie pojawienia się na miejscu usuniętej prostaty oraz w obszarze cewki moczowej stawów bliznowatych, zrostów i zwężeń. Ten ostatni może spowodować naruszenie oddawania moczu, a ulga dla człowieka będzie tymczasowa. Następnie konieczna będzie nowa operacja w celu leczenia powikłań. Częstość występowania takich powikłań wynosi około 2-5%. Niebezpiecznym powikłaniem zabiegu przezcewkowego jest zespół TUR. Związane jest to z koniecznością płukania obszaru chirurgii podczas operacji. Ponieważ w tym czasie dochodzi również do uszkodzenia naczyń krwionośnych, część wody może mieszać się z krwią i wchodzić do układu krążenia. Im mniej prostaty i krótszy czas operacji, tym mniejsze ryzyko powikłań, które mogą wpływać na ostrość wzroku i powodować naruszenie świadomości. Zasadniczo stosowanie diuretyków po zabiegu pozwala szybko zapomnieć o takich objawach. Czasami komplikacje są spowodowane nie przez osobliwości operacji, ale przez niedokładność lub brak kompetencji chirurga. Zwykle są one zapalne i są spowodowane uszkodzeniem różnych narządów (cewki moczowej, pęcherza, torebki prostaty, jelit) podczas operacji. Inną można powiedzieć, że haniebne powikłanie, które występuje u 17-83% mężczyzn po resekcji gruczołu krokowego różnymi metodami, jest uważane za nietrzymanie moczu, które jest stanem psychotraumatycznym dla dorosłego mężczyzny. Ta konsekwencja, związana z naruszeniem unerwienia zewnętrznego zwieracza cewki moczowej, obserwuje się po czasie po operacji. Może przejść niezależnie (rok po operacji liczba pacjentów z tym powikłaniem jest zmniejszona do 5-23%) lub wymaga specjalnego leczenia. Co spowodowało przerwanie zwieracza? Przy otwartej chirurgii kawitacyjnej, szczególnie w przypadku całkowitego usunięcia gruczołu krokowego, istnieje możliwość uszkodzenia włókien nerwowych odpowiedzialnych za skurcz zwieracza i mięśnie pęcherza. Podczas zabiegu z dostępu przezcewkowego, proksymalny zwieracz rozciąga się, co kontroluje przepływ moczu do cewki moczowej. Mimo to operacja może trwać 1-2 godziny, podczas której do cewki moczowej wprowadzana jest rura, której średnica jest duża dla wejścia od cewki moczowej do pęcherza. Nietrzymanie moczu może wystąpić u pacjentów po zabiegu chirurgicznym dowolną metodą, ale przy laparoskopii prawdopodobieństwo takiego powikłania jest mniejsze. Dużą rolę w pojawieniu się takiego objawu może odegrać nadwaga i wiek pacjenta. Istnieje korelacja między częstością występowania objawu a wielkością gruczołu krokowego, współistniejącymi patologiami, epizodami enurezy w przeszłości. Ta komplikacja wymaga szczególnej uwagi. Przed podjęciem jakichkolwiek kroków w celu wyeliminowania problemu należy przeprowadzić diagnostykę, aby wykluczyć zakaźną naturę patologii. Zwykle pacjent przechodzi analizę moczu i sadzenie zbiornika na mikroflory, wypełnia specjalny kwestionariusz, który opisuje wszystkie niuanse moczenia. W niektórych przypadkach okazuje się, że nietrzymanie moczu jest wynikiem stresu, w którym jakość może działać sama operacja. Aby określić stopień enurezy, wykonywany jest test tamponowy z użyciem wkładek chłonnych. Objętość utraconego moczu mierzy się w ciągu godziny. Jeśli jest mniejsza niż 10 g, można mówić o łagodnym nietrzymaniu moczu. Ilość moczu w zakresie 11-50 g wskazuje na umiarkowany stopień, powyżej 51 g - o ciężkiej patologii. Może być konieczne badanie przez neurologa, prowadzenie doodbytnicze i badań urodynamicznych, urethrocystoscopy i zstępujących cystourethrography ze środkiem kontrastowym do wykrywania zwężeń cewki moczowej i przetok. Leczenie wtórnego moczenia często rozpoczyna się sześć miesięcy lub rok po operacji, ponieważ u większości pacjentów w tym czasie problem ustępuje sam z powodu zdolności kompensacyjnych ciała. Jeżeli przywrócenie normalnego oddawania moczu nie nastąpi w tym czasie, nie ma nadziei na niezależne odtworzenie funkcji zwieraczy i należy zastosować różne metody leczenia. Wyróżnij następujące etapy leczenia nietrzymania moczu po resekcji prostaty: Terapia zachowawcza, która odbywa się przez cały rok: farmakoterapia (leki antycholinergiczne, normalizująca kurczliwość zwieracza), Ćwiczenia terapeutyczne do treningu mięśni dna miednicy, elektrostymulacja mięśni dna miednicy. Leczenie operacyjne przeprowadza się przy nieskutecznym długoterminowym leczeniu zachowawczym: W łagodną do umiarkowanej moczu prowadzenie chirurgii minimalnie inwazyjnej nazywa się mężczyzna chusta, która ma miejsce przed rozłączeniem cewki moczowej specjalne taśmy do mechanicznej kompresji cewki moczowej, aby zatrzymać utratę moczu pomiędzy aktami oddawania moczu. Ciężki stopień enurezy jest leczony przez wszczepienie sztucznego zwieracza cewki moczowej. Może również wymagać operacji usunięcia tkanki bliznowatej, zrostów, które niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie układu moczowo-płciowego, a to pomaga przywrócić prawidłową produkcję moczu. Oczywiste jest, że nietrzymanie moczu jest bardzo nieprzyjemnym stanem, który pojawia się po operacji resekcji prostaty i wymaga dość dużo czasu, aby poprawić sytuację. Nie jest to jednak powód do odmowy interwencji chirurgicznej, która pozwala przez długi czas rozwiązywać problem zatrzymywania moczu w organizmie i towarzyszących mu komplikacji. Lepiej jest wyleczyć moczenie niż cierpieć niż chore nerki. Przynajmniej zawsze istnieje wybór metod prowadzenia operacji i klinik z personelem różnych poziomów. Nikt nie przeszkadza w odwiedzaniu różnych szpitali i centrów medycznych, rozmowom z lekarzami, czytaniu recenzji w Internecie od osób, które przeszły już operację. [24], [25], [26], [27], [28], [29] Opieka po zabiegu Resekcja gruczołu krokowego to operacja, którą można wykonać różnymi metodami. Ale to nie zmienia stosunku do niej, jak do interwencji operacyjnej, po której organizm potrzebuje czasu, aby wyzdrowieć, niektóre jego tkanki zostały uszkodzone, a funkcje układu moczowo-płciowego mogą zostać naruszone. Sugeruje to, że pacjent wymaga pewnej opieki i przestrzegania wymagań lekarza w celu uniknięcia niebezpiecznych komplikacji. Niezależnie od sposobu eksploatacji, po całkowitym lub częściowym usunięciu procedury stercza daje cewnika pacjenta 2, który spełnia cele: rozładunku mochevyvedeniya narządów po zabiegu chirurgicznym i pęcherza oczyszczania krwi zbiera się tam cząstek tkanki martwicze, możliwość zakażenia. Umieszczenie cewnika po resekcji prostaty jest uważane za obowiązkowe. Inną rzeczą jest to, że czas trwania jego obecności w ciele przy różnych metodach działania jest inny. Najdłużej będzie musiał znosić obecność cewnika u pacjentów, którzy wykonywali zabieg w tradycyjny otwarty sposób. W ciągu 7-10 dni od rany wewnątrz ciała, krew może być stopniowo przydzielana, co wymaga stałego mycia, aby zapobiec stagnacji i infekcjom pęcherza. W tym czasie cewnik będzie w cewce moczowej, usuwając mocz i wodę płuczącą. Po laparoskopii prostaty czas trwania cewnika jest już krótszy - od 2 do 4 dni, w zależności od intensywności zabarwienia wycofanego płynu na czerwono. Jeśli ciecz stanie się jasnoróżowa lub nie ma niezwykłego koloru, cewnik zostanie wycofany. TOUR-działanie w tym zakresie jest jeszcze bardziej przyjemne, ponieważ cewnik zwykle musiał znosić nie więcej niż 3 dni, a po obróbce laserowej z praktycznie natychmiastową koagulację naczyń i minimalnym ryzyku infekcji rury może być usunięty z cewki moczowej po tylko jeden dzień. Po usunięciu cewnika pacjent może wrócić do domu, chociaż w niektórych przypadkach może to zrobić wcześniej. Podczas gdy cewnik jest w ciele i po usunięciu rurki z cewki moczowej człowiek może odczuwać pewien dyskomfort. Ciało obce w cewce moczowej może powodować bolesne skurcze i fałszywą potrzebę oddania moczu. Po usunięciu może czuć się rezi podczas wizyty w toalecie dla małej potrzeby, mocz ma czasami różowy odcień. Takie objawy nie są uważane za patologiczne i są niezależne w ciągu tygodnia. Po usunięciu cewnika mężczyźni odczuwają wyraźną ulgę. Sikanie staje się o wiele przyjemniejsze, ponieważ ciecz zaczyna się wyróżniać silnym strumieniem. Ale musisz zrozumieć, że narządy wewnętrzne w tak krótkim czasie nie mogą całkowicie powrócić do zdrowia, a pęcherz musi nauczyć się normalnie pracować. Dlatego w pierwszych dniach po wyjęciu probówek nie trzeba czekać na pełne napełnienie mocznika, zaleca się pójść do toalety co pół godziny, a przez 3-5 dni przynajmniej raz na godzinę, zwłaszcza, że trzeba dużo pić. Zapotrzebowanie na duże ilości płynów, które dostają się do organizmu, wynika z różnych przyczyn: od północy w przeddzień zabiegu pacjentowi nie wolno jeść i pić, co oznacza, że konieczne jest uzupełnienie płynu, z normalnym stanem zdrowia, pacjent może pić 2 godziny po operacji, a dopiero następnego dnia, niewielki przepływ płynu do organizmu powoduje, że mocz jest bardziej skoncentrowany, co drażni ściany pęcherza i może wywołać stan zapalny, istnieje potrzeba naturalne pęcherza płukania jamy po usunięciu cewnika, w szczególności wtedy, gdy mocz jeszcze kolorze różowego koloru (z puszki moczu przez pewien czas być wyjściowy nekrotyczne tkanki po kauteryzacji albo prądu lasera ich przebywania w organizmie jest niepożądana). Pić pacjent będzie miał dużo (nie chodzi o alkohol, ale o wodę, herbatę, kompoty), ale tutaj w żywności będą przestrzegane pewne ograniczenia. W momencie wyzdrowienia organizm będzie musiał zrezygnować z tłustych, ostrych, mocno osolonych, smażonych i wędzonych naczyń. Ale gotowane i gotowane na parze dania, produkty z kwaśnego mleka o niskiej zawartości tłuszczu, woda mineralna bez gazu przyniesie tylko korzyści. Jeśli praca odbywa się w otwartym lub wykorzystania urządzenia laparoskopichekigo pozostaje nawinięta na korpus z kawałków i przebicia, które wymagają antyseptyczne traktowanie nadtlenkiem wodoru, albo zelenkoj substytucje i opatrunków pastorów usunięcie nici po rana jest dobrze zamocowane. Po operacji otwartej pacjent może pozostać w szpitalu przez ponad tydzień, podczas którego rana jest monitorowana przez personel medyczny. Po upływie czasu spędzonego w szpitalu na bliznę w ranie, będziesz musiał się sam monitorować. W przypadku zaobserwowania silnego bólu, lekarz przepisuje leki przeciwbólowe W tym okresie człowiek będzie musiał ograniczyć aktywność fizyczną. W ciągu kilku dni po operacji nie będzie mógł wstać z łóżka i silnie obciąć mięśnie miednicy. Zasadniczo ograniczenie aktywności fizycznej (przez 1,5 miesiąca nie można ćwiczyć, aktywnie się poruszać, podnosić ciężarów, uprawiać seksu) ma znaczenie dla wszystkich rodzajów operacji. Ale po laparoskopii pacjent może wstać z łóżka 1-2 dni później i po nieinwazyjnych metodach nawet w tym samym dniu lub dzień po operacji. Aby zapobiec powikłaniom infekcyjnym, pacjentom w okresie pooperacyjnym przepisuje się antybiotykoterapię lekami o szerokim spektrum działania. Czas trwania antybiotykoterapii wynosi 1-2 tygodnie. Po leczeniu laserem, które minimalizuje ryzyko infekcji, wyznaczenie antybiotyków nie jest konieczne, ale lekarze wolą być reasekurowani. Ponadto terapia antybiotykowa zmniejsza ryzyko rozwoju procesów zapalnych, które w okresie rekonwalescencji są bardzo nieodpowiednie. Aby zmniejszyć obciążenie mięśni dna miednicy i zapobiec krwawieniu, pacjenci będą musieli monitorować swój stolec, nie pozwalając na zaparcia. Osoby z problemami trawienia mogą przyjmować środki przeczyszczające, które powinny być przepisane przez lekarza prowadzącego. Ogólnie, podawanie jakiegokolwiek leku w ciągu kilku dni po operacji powinno być skoordynowane z lekarzem prowadzącym, zwłaszcza jeśli chodzi o leki wpływające na charakterystykę krwi. W pierwszych dniach po operacji nie zaleca się wykonywania gwałtownych ruchów, wyskakiwania z łóżka, kucania. Ale fizyczna nieaktywność również nie pomoże przywrócić funkcji narządów. Po wyjściu ze szpitala pacjentom zaleca się codzienne spacery w powietrzu, umiarkowaną aktywność fizyczną, specjalne ćwiczenia w celu przywrócenia napięcia narządów moczowych. Nietrzymanie moczu jest częstym powikłaniem po operacji wycięcia gruczołu krokowego. Aby przywrócić skurczową siłę zwieracza cewki moczowej, należy go trenować za pomocą specjalnych ćwiczeń. Być może nawet muszą przejść specjalistyczny kurs leczenia lub uciekać się do operacji, aby wyeliminować konsekwencje. Aby wyzdrowieć było szybsze i bardziej skuteczne, mężczyźni będą musieli przestrzegać zdrowego stylu życia. Dla wielu jest to doskonała okazja, aby zrezygnować ze złych nawyków i rozpocząć nowe życie. [30], [31] Informacja zwrotna na temat operacji Mężczyźni z charakterystyczną dumą i powściągliwością nie lubią rozmawiać o swoich problemach, zwłaszcza jeśli chodzi o funkcje seksualne i delikatną kwestię oddawania moczu. Z tego powodu nie są zbyt szybcy, aby podzielić się swoim żalem z lekarzem, dopóki problem nie przyjmie skali wymagającej natychmiastowej interwencji. Z tym wiąże się niewielka liczba opinii na temat operacji resekcji prostaty w Internecie. Kto by chciał powiedzieć całemu światu, że masz tak delikatny problem, który może wpłynąć na życie seksualne? Czasami jednak można spotkać się z pracownikami, którzy dzielą się wynikami leczenia swoich przyjaciół. Tak, a byli pacjenci urologa w wieku 65-75 lat, którzy nie mają się czego wstydzić, mogą powiedzieć coś o skuteczności leczenia chirurgicznego. Musimy od razu powiedzieć, że obaj bardzo entuzjastycznie mówią o chirurgicznej metodzie leczenia, uznając ją za najbardziej radykalną metodę leczenia problemu. Pomimo możliwych powikłań i niuansów operacji, ludzie zmęczeni chorobą są gotowi zrobić wszystko, aby pozbyć się bólu i problemów z oddawaniem moczu. Nawet takie komplikacje, jak nietrzymanie moczu, zatrzymuje kilka osób. Największa liczba pozytywnych opinii na temat leczenia laserowego (waporyzacja laserowa), ponieważ wykazuje minimalne ryzyko powikłań, takich jak krwawienie i zmniejszenie czynności erekcji, co jest ważne dla młodych mężczyzn. I nietrzymanie moczu w tym przypadku jest rzadkie. W przypadku wyłuszczenia laserowego ryzyko powikłań w postaci nietrzymania moczu, zaburzeń erekcji, pojawiania się wytrysku wstecznego i małego krwawienia jest nieco większe i zbliża się do operacji TUR za pomocą pętli elektrycznej. Mówiąc o wysokich kosztach operacji TUR i laseroterapii, wielu byłych pacjentów twierdzi, że terapia medyczna przez kilka lat wypompowywała jeszcze więcej pieniędzy z kieszeni, podczas gdy wynik okazał się negatywny. Informacje zwrotne od pacjentów i ich przyjaciół potwierdzają opinie lekarzy, którzy odnotowują poprawę w odpływie moczu i ogólny stan pacjentów po operacjach leczenia prostaty. Zasadniczo, jeśli wszystkie niezbędne badania zostaną wykonane, a przeciwwskazania zostaną wzięte pod uwagę, działanie człowieka jest dobrze tolerowane, niezależnie od sposobu jego przeprowadzenia. Inną sprawą jest długość okresu rekonwalescencji, możliwe komplikacje i ślady kosmetyczne na ciele. Większość operacji budżetowych uważane nadłonowy operacji otwartej metody, ale również daje maksymalną liczbę powikłań i nawrotów, ma wiele przeciwwskazań i odzyskiwanie po to trwa kilka miesięcy (do sześciu miesięcy), natomiast po innych operacjach, człowiek całkowicie wróciło do normy już po 1,5 miesiąca. Pomimo taniości kilku mężczyzn postanawia ryzykować ich erekcję, która po operacji otwartej często pozostaje upośledzona. Po interwencji laparoskopowej efekty uboczne są znikome. Nietrzymanie moczu zwykle przywraca się samoistnie w ciągu sześciu miesięcy, można zaobserwować czasowe zaburzenia erekcji, ciężkie krwawienie zdarza się niezwykle rzadko. Operacja TUR, podobnie jak leczenie laserem, wykazuje najlepsze długoterminowe wyniki, chociaż częstość występowania nietrzymania moczu po dostępie do cewki moczowej jest nadal duża. Niemniej jednak, opinie na temat powikłań w Internecie są znacznie mniejsze niż dzięki lekarzom za dobry efekt po operacji, co wskazuje na wysoką skuteczność tej metody. W końcu, wiele zależy od wieku pacjenta (starszy pacjent, tym trudniej jest przywrócenie ton zwieracza), terminowości regresu (prostaty zwiększa rozmiar stopniowo i większy, tym dłuższe działanie i tym większe ryzyko powikłań), cechy organizmu człowieka i dostępne patologie. Resekcja gruczołu krokowego jest uważana za operację anatomiczną i wymaga wysokich kompetencji lekarza w tej dziedzinie. Ale nawet znajomość medycyny, anatomii i chirurgii nie pomoże, jeśli lekarz nie wie, jak prawidłowo posługiwać się narzędziami niezbędnymi do przeprowadzenia określonego rodzaju operacji. Że wynik był godny, a minimalna liczba powikłań, trzeba wziąć odpowiedzialność za wybór kliniki i chirurga, który wykona tę operację, ponieważ wpływa na zdrowie i postrzeganie siebie mężczyzn jako ludzi w przyszłości. Ryzyko jest szlachetną przyczyną, ale nie, jeśli chodzi o życie i zdrowie człowieka. [32], [33], [34] Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors.