Moderatorzy: bramin, szumi Strona 1 z 1 [ Posty: 11 ] Mażeństwo a rozwód i co dalej? Autor Wiadomość Dołączył(a): Śr kwi 04, 2012 9:29Posty: 11 Mażeństwo a rozwód i co dalej? Przepraszam, nie chcę zakładać nowego wątku i właściwie moja sprawa jest też dość trudna, więc zdecydowałam napisać tutaj, jeśli temat już był to bardzo proszę admina o przeniesienie tematu, rozwódką od 9 lat, małżeństwo moje trwało lat 5 ale tak naprawdę żyliśmy razem tylko rok. Potem osobno z momentami powrotów, kłótni, przemocy, braku szacunku i pornograficznych zapędów (nie moich). Po rozwodzie cywilnym spotkaliśmy sie tylko raz aby sfinalizować sprzedaż wspólnego mieszkania. od tego czasu nie interesujemy się sobą zupełnie, dwie obce osoby i tu moje pytania:czy naprawdę muszę żyć ze świadomością przysięgi małżeńskiej i nie wiązać się z nikim?moja zła i niewłaściwa decyzja jest dla mnie wyrokiem na całe życie?przyznaję się do błędu i głupoty ale nie mogę już zrobić nic aby założyć rodzinę i żyć w zgodzie z własnych sumieniem?modlę się o mądrość płynącą od BogaPozdrawiam. N kwi 08, 2012 12:24 jesienna Dołączył(a): N sie 28, 2011 11:55Posty: 2016 Re: trudne sparawy Zwróć się do sądu biskupiego - tam powiedzą Ci czy jest prawdopodobieństwo, że małżeństwo przez Ciebie zwarte jest nieważne (hipotetyczne przyczyny: niedojrzałość psychiczna do małżeństwa, niezdolność do wypełniania obowiązków małżeńskich ze strony męża) jeżeli jest podejrzenie nieważności możesz wystąpić o jej stwierdzenie do sądu biskupiegostwierdzenie nieważności skutkuje tak, że nie jesteś związana - małżeństwo poprostu nie zaistniało _________________informuję, że nieużywanie dużych liter przeze mnie nie wynika absolutnie z braku szacunku dla kogokolwiekale jest przede wszystkim spowodowane szybkoscią z jaką piszę (oraz czasem pewnymi problemami z klawiaturą), proszę o wyrozumiałość. N kwi 08, 2012 17:31 szumi Moderator Dołączył(a): Pt sty 04, 2008 22:22Posty: 5619 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? lisa74 napisał(a):czy naprawdę muszę żyć ze świadomością przysięgi małżeńskiej i nie wiązać się z nikim?moja zła i niewłaściwa decyzja jest dla mnie wyrokiem na całe życie?przyznaję się do błędu i głupoty ale nie mogę już zrobić nic aby założyć rodzinę i żyć w zgodzie z własnych sumieniem?Jeśli małżeństwo zostało ważnie zawarte, to musisz być przed kapłanem i świadkami przysięgałaś, że dobrowolnie i bez jakiegokolwiek przymusu chcesz zawrzeć sakramentalny związek małżeński oraz, że chcesz w nim wytrwać w dobrej i złej doli, w zdrowiu i chorobie, póki was śmierć nie rozłączy, to czego oczekujesz? Decyzja o małżeństwie jest decyzją na całe życie. I nie tylko wówczas, gdy małżeństwo jest udane i wspólnie doczekacie pięknych wnucząt i prawnucząt, ale także, gdy nie idzie po naszej myśli. Sama wybrałaś męża, świadomie i w wolności zdecydowałaś na związanie się z nim, aż po małżeństwo jest ważne, nie ma opcji ucieczki. Dałaś słowo, musisz być konsekwentna. _________________Η αληθεια ελευθερωσει υμας... Veritas liberabit vos... Prawda was wyzwoli... (J 8, 32b) N kwi 08, 2012 19:13 lisa74 Dołączył(a): Śr kwi 04, 2012 9:29Posty: 11 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? Dziękuję za że złożę dokumenty w Sądzie Biskupim i poczekam na wstępną małżeństwa po prostu nie ma, jedyne co z niego pozostało to złożona przysięga i niesmak po zdarzeniach jakie miały miejsce w czasie jego trwania. Mężczyzna z którym jestem związana przysięgą, a którego nie ma w moim życiu od dawna, przeraża mnie do tego stopnia, że nie jestem w stanie nawet myśleć o trwającym związku. Czy bicie, poniżanie, brak szacunku dla rodziny i kompletny brak wkładu finansowego jest wystarczającym dowodem na tzw. niedojrzałość do małżeństwa? Dochodzi do tego pornografia i wymuszanie przedstawianych tam zachowań. Chcę powiedzieć, że nie skarżę się choć być może tak to wygląda, pokazuje tylko, że takie małżeństwo nie powinno mieć miejsca. Ten człowiek złamał mnie, pozbawił wszystkiego co pozwalało mi szanować siebie i jego, zabrał nadzieję na to, że jeszcze mogę zaufać. Owszem, żyję dalej, trwam w modlitwie ale brak mi wolności i spełniania się w roli żony, matki. Konsekwencja przysięgi...mój przykład może nauczy innych aby mocno zastanowić się nad podjęciem takiej decyzji. Proszę o modlitwę za wszystkie małżeństwa w "kryzysie". Pozdrawiam Pn kwi 09, 2012 9:53 szumi Moderator Dołączył(a): Pt sty 04, 2008 22:22Posty: 5619 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? lisa74 napisał(a): Czy bicie, poniżanie, brak szacunku dla rodziny i kompletny brak wkładu finansowego jest wystarczającym dowodem na tzw. niedojrzałość do małżeństwa? Dochodzi do tego pornografia i wymuszanie przedstawianych tam zachowań. O tym zadecyduje sąd biskupi pierwszej i drugiej instancji. Jeśli sędziowie będą mieli moralną pewność, co do nieważności sakramentu to taką decyzję mniej ważne jest to, co miało miejsce w momencie zawierania ślubu, a nie to co się działo później. Bo ta sprawa wygląda zupełnie inaczej niż w przypadku rozwodu. W rozwodzie chodzi o określenie, że małżeństwo się rozpadło. W kwestii stwierdzenia nieważności określa się, czy małżeństwo w ogóle zaistniało. Jeśli taki zrobił się po ślubie, to będzie problem. Jeśli taki był przed i w momencie zawierania, to jest tu powodzenia i pamiętam w modlitwie. _________________Η αληθεια ελευθερωσει υμας... Veritas liberabit vos... Prawda was wyzwoli... (J 8, 32b) Pn kwi 09, 2012 11:39 jesienna Dołączył(a): N sie 28, 2011 11:55Posty: 2016 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? co do tego czy jest wystarczającym powodem decyduje to czy miał cechy predestynujące go do takich zachowań przed zawarciem związku, stwierdzenie o istnienia takich cech w momencie zawarcia małżeństwa musi być oparte na dowodach - to tyle co wiemale każda sprawa jest inna, liczą się różne okoliczności, brane są pod uwagę różne sprawy dla osób postronnych będące nic nie znaczącymi niuansamia mającymi dla sprawy znaczeniespróbuj, może coś jest na rzeczy z tą nieważnościąa jak nie - to nie pozostaje nic innego jak to o czym pisał szumilub zdecydowanie się na powtórny związek ze wszystkimi tego konsekwencjami(życie w grzechu, niemożność dostania rozgrzeszenia i przystępowania do komunii św.) _________________informuję, że nieużywanie dużych liter przeze mnie nie wynika absolutnie z braku szacunku dla kogokolwiekale jest przede wszystkim spowodowane szybkoscią z jaką piszę (oraz czasem pewnymi problemami z klawiaturą), proszę o wyrozumiałość. Pn kwi 09, 2012 11:40 lisa74 Dołączył(a): Śr kwi 04, 2012 9:29Posty: 11 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? Ogromnie dziękuję za uwagę, rozmowę i podpowiedzi. Oddaję w modlitwie mój problem i jeśli nie macie nic przeciwko, napiszę jak dalej potoczyła się sprawa. Z Panem i ja pozostaję w modlitwie za Was. Pn kwi 09, 2012 12:51 akacja Dołączył(a): Cz sie 12, 2004 15:17Posty: 1998 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? szumi napisał(a):.Nie mniej ważne jest to, co miało miejsce w momencie zawierania ślubu, a nie to co się działo później. Bo ta sprawa wygląda zupełnie inaczej niż w przypadku rozwodu. W rozwodzie chodzi o określenie, że małżeństwo się rozpadło. W kwestii stwierdzenia nieważności określa się, czy małżeństwo w ogóle zaistniało. Jeśli taki zrobił się po ślubie, to będzie problem. Jeśli taki był przed i w momencie zawierania, to jest tu dlaczego w sądzie biskupim przyjmują tylko strony którym małżeństwo się rozpadło, a nie przyjmują osoby przed zawarciem małżeństwa by upewniły się czy zawarte przez nich małżeństwo będzie ważne? Nie chcą rozważać co jest w momencie zawierania małżeństwa a raczej rozwazają skutki tego co było później. Bo chciałam z bieglym psychologiem w sprawie wątpliwości co do ślubu i nie bylo takiej możliwości. Pn kwi 09, 2012 21:05 szumi Moderator Dołączył(a): Pt sty 04, 2008 22:22Posty: 5619 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? Od orzekania formalnych przeszkód przed zawarciem małżeństwa jest ksiądz sporządzający protokół są pytania dotyczące wszystkim ewentualnych przeszkód kanonicznych. _________________Η αληθεια ελευθερωσει υμας... Veritas liberabit vos... Prawda was wyzwoli... (J 8, 32b) Wt kwi 10, 2012 7:39 jesienna Dołączył(a): N sie 28, 2011 11:55Posty: 2016 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? szumi napisał(a):Od orzekania formalnych przeszkód przed zawarciem małżeństwa jest ksiądz sporządzający protokół są pytania dotyczące wszystkim ewentualnych przeszkód przeszkód kanonicznych się taki wywiad nie wykryjeszczególnie przeszkoda "niedojrzałość psychiczna do małżeństwa,niezdolność do wykonywania obowiązków małżeńskich i również czasem niezdolność do współzycia"ujawniają się dopiero w trakcie trwania związku małżeńskiegosama mam przykład w rodzinie:stwierdzono nieważność małżeństwabo on był uzależniony psychicznie od matkiprzesiadywał u niej, spedzał z nią więcej czasu niż z rodzinąkażdą decyzję dotyczącą nie tylko siebie ale i swojej rodziny uzgadniał z mamąnawet najbardziej błahąze zdaniem żony w ogóle się nie liczył(nawet imiona dla dzieci wybrała mama i żona nie miała nic do powiedzenia w tej kwestii)na wczasy wyjeżdżał bez zony za to z mamąa jak żona jednak jechała z nimi - on mieszkał w jednym pokoju z mamąa jego żona końcu w ogóle wyprowadził się do mamysprawa nie była tak wyraźnie widoczna przed ślubempo ślubie uniemożliwiała życie małżeńskie i rodzinnei nic nie można było zmienić w tej kwestiimałżeństwo zostało uznane za nieważne _________________informuję, że nieużywanie dużych liter przeze mnie nie wynika absolutnie z braku szacunku dla kogokolwiekale jest przede wszystkim spowodowane szybkoscią z jaką piszę (oraz czasem pewnymi problemami z klawiaturą), proszę o wyrozumiałość. Wt kwi 10, 2012 13:36 akacja Dołączył(a): Cz sie 12, 2004 15:17Posty: 1998 Re: Mażeństwo a rozwód i co dalej? szumi napisał(a):Od orzekania formalnych przeszkód przed zawarciem małżeństwa jest ksiądz sporządzający protokół są pytania dotyczące wszystkim ewentualnych przeszkód jak widać protokół przedślubny nie wykrywa często tych przeszkód, lecz wychodzą one potem w małżeństwie. I dopiero potem występuje się o stwierdzenie nieważności małżeństwa a przecież zanim do ślubu dojdzie lepiej upewnić się bardziej gruntownie czy nie ma przeszkód. Gdy są wątpliwości, ktoś mówi ze ma problemy emocjonalne ksiądz powinien wysłać na badania psychologiczne upewnić się czy osoba nadaje się do w kwestii protokołu, jest już mniej niż dwa miesiące do ślubu, a ksiądz zwleka ze spisaniem protokolu, chciałam wysyłać zaproszenia dopiero po jego spisaniu, by mieć pewność czy nie ma przeszkód. Ale to widać jak ta kwestia protokolu traktowana jest tylko jako formalność. Wt kwi 10, 2012 17:50 Wyświetl posty nie starsze niż: Sortuj wg Strona 1 z 1 [ Posty: 11 ] Nie możesz rozpoczynać nowych wątkówNie możesz odpowiadać w wątkachNie możesz edytować swoich postówNie możesz usuwać swoich postówNie możesz dodawać załączników

Napisaliście pozew rozwodowy i wnieśliście go do Sądu właściwego. Zaczyna się okres czekania i niepewności. Co teraz? Co dzieje się od momentu wniesienia pozwu rozwodowego do Sądu Okręgowego do czasu uprawomocnienia się wyroku o rozwód? Jak wygląda droga postępowania rozwodowego przy rozwodzie bez orzekania o winie małżonków bez wspólnch małoletnich dzieci? Chcecie napisać pozew rozwodowy, jednak brak lub szkoda wam czasu na szukanie wzoru pozwu rozwodowego w internecie. To nie problem. Na stronie możesz zamówić indywidualny pozew rozwodowy, który następnie samodzielnie wniesiesz do sądu. 1. Wniesienie pozwu rozwodowego do Sądu Okręgowego Do Sądu Okręgowego powód powinien wnieść pozew rozwodowy w dwóch egzemplarzach. Obydwa egzemplarze powinny zostać własnoręcznie podpisane. Do każdego egzemplarza pozwu rozwodowego należy dołączyć odpis skrócony aktu małżeństwa i niezbędne dowody. Jeżeli małżonkowie mają wspólne małoletnie dzieci do pozwu rozwodowego należy załączyć także – odpis skrócony aktu urodzenia dziecka. Do jakiego Sądu Okręgowego należy skierować pozew rozwodowy? 2. Sąd wzywa do uiszczenia opłaty sądowej Jeżeli opłata sądowa nie została uiszczona przy wniesieniu pozwu, sąd wzywa o uiszczenie opłaty. Jeżeli pozew rozwodowy zawiera braki formalne, Sąd Okręgowy wzywa do usunięcia braków formalnych. Jednym z takich barków jest brak własnoręcznego podpisu na egzemplarzach pozwu rozwodowego. W takiej sytuacji najlepiej iść do sądu i złożyć własnoręczny podpis pod pozwem rozwodowym. Jeżeli takiej możliwości nie mamy, można wysłać do sądu nowe podpisane egzemplarze pozwu rozwodowego z dopisaną sygnaturą akt. 3. Sąd wysyła odpis pozwu rozwodowego do strony pozwanej Strona pozwana może odpowiedzieć na pozew rozwodowy i przedstawić sądowi swoje stanowiska co do wniesionego pozwu rozwodowego. W odpowiedzi na pozew rozwodowy strona pozwana może wyrazić swoje roszczenia - czy w ogóle chce rozwodu? Czy zgada się na pozew bez orzekania o winie czy nie? Czy zgada się ze wskazaną w pozwie regulacją władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi i alimentów? Odpowiedź na pozew należy złożyć w sądzie w przeciągu 2 tygodni. 4. Wyznaczenie terminu pierwszej rozprawy Najwcześniej po upływie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew czyli dwóch tygodni, jeżeli pozwana strona w ogóle nie odpowie na pozew, bądź gdy obie strony przedstawią swoje oczekiwania w sprawie - sąd wyznaczy termin pierwszej rozprawy. 5. Pierwsza rozprawa rozwodowa Postępowanie rozwodowe przed sądem udaje się zakończyć już na pierwszej rozprawie, gdy małżonkowie są zgodni co do rozwiązania małżeństwa. Będzie to możliwe przy dobrze napisanym pozwie o rozwód oraz, gdy strony nie wnoszą o orzeczenie winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego. Będzie to jedynie możliwe, gdy strony nie posiadają wspólnych małoletnich dzieci. Orzeczenie o władzy rodzicielskiej, alimentach i kontaktach z dzieckiem łączy się z obowiązkiem sądu do przeprowadzenia postępowania dowodowego związanego z tymi zagadnieniami. Postępowanie to odbywa się z reguły na drugiej rozprawie rozwodowej. W tym samym postępowaniu rozwodowym małżonkowie nie mogą dokonywać podziału majątku wspólnego. Podział majątku można przeprowadzić w osobnym postępowaniu przed sądem lub – w przypadku zgody między stronami dokonać tego u notariusza. Jak długo czeka się na rozprawę rozwodową? 6. Uprawomocnienie się wyroku rozwodowego Jeżeli strony zgadzają się z wydanym wyrokiem, to od ogłoszenia wyroku do jego uprawomocnienia się musi minąć 21 dni. Jeżeli jedna ze stron pragnie otrzymać odpis wyroku, musi złożyć wniosek do sądu o przesłanie dokumentu. Sąd nie wysyła wyroku do stron bez wniosku (wyjątkiem jest orzeczenie z zasądzonymi alimentami z klauzulą wykonalności). Jeżeli strona nie zgadza się z treści wyroku, ma 7 dni od ogłoszenia wyroku na złożenie wniosku o uzasadnienie, a następnie 14 dni od daty otrzymania uzasadnienia – na złożenie apelacji. Jeżeli sąd apelacyjny, rozpatrujący odwołanie nie uchyli wyroku to wydaje orzeczenie, które jest od razu prawomocne po ogłoszeniu. W sprawach rozwodowych skarga kasacyjna nie przysługuje.

Rozpad lub rozwód mogą być jednym z najbardziej stresujących i emocjonalnych doświadczeń w życiu. Niezależnie od przyczyny rozpadu rozpad związku może wywrócić cały świat do góry nogami i wywołać różnego rodzaju bolesne i niepokojące emocje. Oprócz żalu z powodu utraty związku, możesz czuć się zagubiony, odizolowany i pełen obaw o przyszłość. Ale jest wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby poradzić sobie z bólem, przejść przez ten trudny czas, a nawet przejść przez to z odzyskanym poczuciem nadziei i optymizmu. Dlaczego rozpad jest tak bolesny? Nawet jeśli związek przeżywa kryzys, rozwód lub rozpad może być bardzo bolesny, ponieważ reprezentuje stratę, nie tylko partnerstwa, ale także marzeń i zobowiązań, które wiązałeś z osobą. Na początku związki wywołują niesamowite emocje i nadzię na przyszłość. Kiedy związek zawodzi, doświadczamy głębokiego rozczarowania, stresu i żalu . Rozbicie lub rozwód sprawia, że wszystko jest zakłócone: rutyna i obowiązki, twój dom, twoje relacje z dalszą rodziną i przyjaciółmi, a nawet twoja tożsamość. Rozpad przynosi również niepewność co do przyszłości. Jak będzie wyglądało życie bez dotychczasowego partnera? Czy znajdziesz kogoś innego? Czy zostaniesz już sam? Te niewiadome często wydają się być gorsze niż bycie w nieszczęśliwym związku. Mój przykład dowodzi, że każda dusza wyposażona jest w busolę seryjnie, że możemy mieć ogromny pozytywny wpływ i to nie tylko na własne uczucia. Jeśli świadomie zmienimy przekonania, uczucia zmieniają się automatycznie, co natychmiast, na drodze telepatii, przekazywane jest otoczeniu. Istnieją oczywiście granice, nie da się wyczarować z niczego miłości czy sympatii ani np. na życzenie pozbyć wyrzutów sumienia. – Odrodzona po zdradzie – Hanna Lipińska Ten ból i niepewność oznaczają, że powrót do zdrowia po rozpadzie związku lub rozwodzie może być trudne i czasochłonne. Ważne jest to by się nie poddawać i nie załamywać. Warto wierzyć, że możesz i przeżyjesz to trudne doświadczenie i zaczniesz żyć jako silniejsza i mądrzejsza osoba. Radzenie sobie z rozpadem związku lub rozwodem Masz prawo do różnych uczuć i emocji. To normalne, że czujesz się smutny, zły, wyczerpany, sfrustrowany i zdezorientowany – a te uczucia mogą być intensywniejsze. Możesz również czuć niepokój o przyszłość. Pamiętaj, że takie reakcje będą z czasem zmniejszą się i nawet całkowicie ustąpią. Nawet jeśli związek był niezdrowy, przyszłość może wydawać ci się przerażająca i jest to całkiem normalne. Daj sobie czas Daj sobie czas. To normalne, że przez jakiś czas spadnie ci ochota do niemal wszystkiego co do tej pory sprawiało Ci radość. Być może nie będziesz w stanie być wydajnym w pracy lub troszczyć się o innych dokładnie w taki sposób, jak oczekują od ciebie inni. Jesteś tylko człowiekiem, masz prawo do takiego stanu; daj sobie trochę czasu, aż wszystko wróci do normy. Nie przechodź przez to sam. Dzielenie się swoimi uczuciami z przyjaciółmi i rodziną może pomóc Ci przetrwać ten okres. Rozważ dołączenie do grupy wsparcia, w której możesz porozmawiać z innymi w podobnych sytuacjach. Izolowanie się może podnieść poziom stresu, zmniejszyć koncentrację i przeszkadzać w pracy i ogólnym zdrowiu. Nie bój się uzyskać pomocy, jeśli jej potrzebujesz. Pozwól sobie na odreagowanie straty smutkiem Smutek jest naturalną reakcją na stratę, a rozpad lub rozwód związku wiąże się z wieloma stratami: Utrata towarzystwa i wspólnych doświadczeń (które mogły, ale nie musiały być zawsze przyjemne) Utrata wsparcia, czy to finansowego, intelektualnego, społecznego, czy emocjonalnego Utrata nadziei, planów i marzeń (które mogą być nawet bardziej bolesne niż straty praktyczne) Pozwalanie sobie na odczuwanie bólu tych strat może być przerażające. Możesz obawiać się, że twoje emocje będą zbyt intensywne, by je znieść, lub że utkniesz w tym smutku na zawsze. Pamiętaj tylko, że żałoba jest niezbędna dla procesu leczenia. Ból smutku jest właśnie tym, co pomaga ci uwolnić się od starego związku by iść dalej. I nie ważne jak silny jest twój żal, nie będzie trwał wiecznie. Wskazówki dotyczące smutku po rozpadzie lub rozwodzie: Nie walcz ze swoimi uczuciami – To normalne, że masz wiele wzlotów i upadków i czujesz wiele sprzecznych emocji, w tym gniewu, urazy, smutku, ulgi, strachu i zamieszania. Ważne jest, aby zidentyfikować i uznać te uczucia. Podczas gdy te emocje będą często bolesne, próba ich stłumienia lub zignorowania tylko przedłuży proces żalu. Porozmawiaj o tym, jak się czujesz – Nawet jeśli trudno ci mówić o swoich uczuciach z innymi ludźmi, bardzo ważne jest znalezienie sposobu, aby to zrobić, gdy się smucisz. Wiedza o tym, że inni są świadomi twoich uczuć, sprawi, że poczujesz się mniej samotny z bólem jaki w tobie jest i pomoże ci się wyleczyć. Pisanie dziennika może być również pomocne dla ukojenia twoich uczuć. Wyrażaj swoje odczucia – wyrażenie swoich uczuć w pewien sposób cię wyzwoli, ale ważne jest, aby nie rozwodzić się nad negatywnymi uczuciami ani nie analizować zbytnio sytuacji, której się znalazłeś. Skupianie się na bolesnych uczuciach, takich jak wina, gniew i uraza, pozbawi cię cennej energii i powstrzyma cię od uzdrowienia i posuwania się naprzód. Pamiętaj, że życie toczy się dalej – kiedy angażujesz w inny związek, dajesz sobie nadzieje i na wspólne życie. Po rozwodzie nie zawsze jest to proste, ale nie niemożliwe. Dbanie o siebie po rozpadzie Rozwód to bardzo stresujące, zmieniające życie wydarzenie. Kiedy przechodzisz przez emocjonalne perypetie i borykasz się z poważnymi zmianami w życiu, najważniejsze jest to by o siebie zadbać. Napięcie i niepokój spowodowany poważnym rozpadem może sprawić, że będziesz psychicznie i fizycznie wyczerpany. Spróbuj odpocząć, zminimalizuj inne źródła stresu w swoim życiu i, jeśli to możliwe, zmniejsz obciążenie pracą. Nauka dbania o siebie może być jedną z najcenniejszych lekcji, jakich warto doświadczyć po tak traumatycznych przeżyciach. Gdy odczujesz emocje swojej straty i zaczniesz uczyć się na własnych doświadczeniach, możesz zdecydować się to by zadbać o siebie i nauczysz się dokonywać pozytywnych wyborów w przyszłości. Moja odpowiedź na pozew o rozwód – Aby w pełni zaakceptować rozpad, by móc spokojnie przejść dalej, musisz zrozumieć, co się stało. Im bardziej rozumiesz, w jaki sposób dokonane wybory wpłynęły na relację, tym lepiej będziesz mógł uczyć się na własnych błędach i unikać ich powtarzania w przyszłości. Staraj się nie rozwodzić nad tym, kto jest winny temu co się stało. Kiedy spojrzysz wstecz na relację, masz okazję dowiedzieć się więcej o sobie, o swoich relacjach z innymi i problemach, nad którymi musisz popracować. Jeśli jesteś w stanie obiektywnie zbadać własne wybory i zachowania, w tym powody, dla których wybrałeś swojego byłego partnera, być może zobaczysz, gdzie nastąpił błąd i następnym razem pomoże ci dokonywać lepszych wyborów. Post Views: 531

Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Meble Kuchenne na wymiar Warszawa - facebook Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Witajcie. Czytam forum co jakiś czas, ale nie rejestrowałem się tu wcześniej. Z plusem jestem/byłem związany przez 11 długich lat, ale... niestety, do "małżeńskiego szczęścia" potrzeba zaangażowania i dobrej woli dwóch stron, więc wprowadzając wielu w wielkie zadziwienie, ogłosiłem rozwód z orzeczeniem o winie operatora, uprawomocni się jutro Od lat plus systematycznie i bardzo skutecznie pogarsza i psuje swoje oferty. Uparcie odchudza pakiety, minuty, smsy i wszelkie przeliczniki. Do 2005 roku trwały czasy barbarzyńskie u wszystkich operatorów, stawki ok 3 zł za minutę, drogie smsy, naliczanie co 1 minutę ( w plusie co 30 sekund). Wtedy to pojawił się rarytas "Nowy Plus", 75 min za 55 zł, sekundowe naliczanie przelicznik minut na sms 1:4, wieczory weekendy 5h na plus i stacjonarne, nawet rok za darmo. 2006 rok przyniósł Godziny i "zdarte gardło", zakochałem się . Doskonała oferta- za ta tę samą kwotę 55 zł było 90 min, wymiennych na 450 sms i mms. To była rewolucja! Doszły dodatkowe pakiety liczone wg. wzoru, podstawa x 5 na 3 numery plusa lub stacjonarnych (7 i pół godziny), podstawa x 3 wieczory weekendy (4 i pół godziny) 1x podstawa do plusa (1 i pół godziny). W promocji dostawało się je wszystkie na pół roku bez opłat, później po 10 zł. Rok 2007 -Kubala niby przysniósł wymienność na wap-a, ale zepsuto już pakiety dodatkowe. Odchudzono minuty pakietów dodawanych: do plusa z 90 minut w "Godzinach" do 60 minut w Kubali, całkowicie zepsuto i zmasakrowano wieczory-weekendy,bo nie dość że mniej o 70 minut, to wyrzucono stacjonarne i działały tylko do plusa. 04 września 2008 wszedł kataklizm i nieszczęscie syberyjskie. Przelicznik 1 do 3, pakiety lekko się poprawiły, ale nadal tylko do sieci własnej! Już w ubiegłym roku miałem problem przy przedłużaniu umowy. Miałem "Godziny", a dawali "Syberyjskie". Oferta gorsza niż 2 lata wcześniej! Wypełniony jeszcze dużą dozą sympatii do operatora, na przeczekanie wziąłem nieszczęsny rabat te swoje "Godziny" w nadziei, że kolejne plany taryfowe będą miały ręce i nogi. W czerwcu br. znów 2699 i .... przeklęte syberyjskie deja vu. Skutek: bezwzględne wypowiedzenie. Tylko pytanie... co dalej? Porozwodowa trauma...ostatnio z wielkim zdziwieniem odkryłem, że nawet bękart tp-Orange oferuje więcej nawet nowemu klientowi prosto z ulicy.... Zresztą, przy syberyjskim badziewiu wszystko wydaje się atrakcyjne. Co dalej? koniec abonamentu , przejście na simplusa i przeniesienie. Wróbelki ćwierkają o nowych taryfach w Plusie... Może jednak poczekam w zawieszeniu między abonamentowym denatem a nienarodzonym simplusem dwa tygodnie,bo bez zasilenia numeru w simplusa się nie przeistoczy. Jeśli nic się nie zmieni - ucałuję na powitanie pasiastego pulsującego "gluta" Play ze stanem darmowym i oświadczę się... Jednak niesmak pozostanie Ostatnio zmieniony 30 sie 2010, o 18:33 przez Abonent, łącznie zmieniany 1 raz. tomek Szalony PlusManiak Posty: 1499 Rejestracja: 1 paź 2008, o 19:13 Lokalizacja: Polska Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: tomek » 30 sie 2010, o 18:28 Abonent pisze:Przelicznik 1 do 3 Abonent pisze:za ta tę samą kwotę 55 zł było 90 min, wymiennych na 450 sms i mms Wydaje mi się, że ten przelicznik jest związany z MTR. Przykładowo obecnie za minutę do innych sieci (bez P4, CP) operator za każdą minutę płaci 17gr (i jakieś jeszcze setne grosza). Za SMS płaci MTR w wysokości 15gr. Teraz można zobaczyć, że przy wymienności 1:4, operator za 4 wysłane SMSy zapłaci 47gr więcej jakiemuś operatorowi aniżeli na wydzwonionej minucie, przy wymianie 1:3, 28gr więcej. Dlatego jak się nie mylę, w jakimś abo Ery, rozliczane jest 1:1. Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: Abonent » 30 sie 2010, o 18:57 Teoretycznie takie wytłumaczenie Tomku, byłoby logiczne i ekonomicznie uzasadnione, ale nie w przypadku Syberyjskich. Interconnect maleje systematycznie, co jakiś czas, czyli operatorzy płacą mniej za zakańczanie połączeń u obcych operatorów. Stawki spadły przez 4 lata, a podstawa taryf "Godziny" oraz "Syberyjskich" jest ta sama - 90 minut do wszystkich sieci za 55 zł brutto. Nie ma zmiany. Obniżka MTR spowodowała jedynie, że w ramach minut abonamentowych więcej zostaje w kieszeni opreratora z sieci którego inicjuję połączenie oraz wysyłam sms/mms. Polkomtel nie dopłacał do interesu przez czas trwania ofert "Godziny" i "Kubali", a skoro teraz interconnect jest mniejszy, to nawet przy przeliczniku 1:5 nadal by nie dopłacał. Ruch w sieciach równoważy się, przynajmniej jego wymiana na linii 3 starych operatorów infrastrukturalnych. Co roku ogromne zyski, wypłacanie dywidendy. Zmiana przelicznika jest podyktowana zwyczajną pazernością, niczym więcej, na zasadzie "nie ma wliczone, to zapłaci wedle ogólnego cennika taryfy". Co do taryf Ery- to apogeum beznadziei wespól z pazernością, czego najlepszym dowodem jest fakt, że minuty w ich nowych taryfach nie obowiązują do Play. Te połączenia liczone są zawyżoną stawką cennikową, nawet, gdy klient ma 100 wliczonych i niewykorzystanych minut "prawie do wszystkich". Era nigdy nie powalała ofertą, ale taryfami "Po byku" osiągęła poziom dna i wodorostów.... Więcej o zawyżonych marżach w temacie drożyzny do Play: ... ii-stawek/ Ostatnio zmieniony 30 sie 2010, o 19:09 przez Abonent, łącznie zmieniany 1 raz. mariusz9a Administrator Posty: 5884 Rejestracja: 20 lip 2008, o 12:42 Lokalizacja: Sosnowiec Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: mariusz9a » 30 sie 2010, o 19:03 Abonent pisze:Co roku ogromne zyski, wypłacanie dywidendy. I co roku mniejsze co też powoduje zatrzymanie inwestycji. Już nawet UKE chce się dogadać z operatorami, zatrzymując obniżki MTR w zamian za inwestycje - takie czasy. Ja już kiedyś pisałem, ze nas polaków niestety po prostu nie stać na tanie rozmowy - brutalna prawda "Szczęśliwy, kto umie dzielić się z innymi" Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: Abonent » 30 sie 2010, o 19:46 O! Mariusz- jesteś z moich okolic Jakby ująć to - sami sobie zgotowali ten los - mniejszego zysku. 4 miliony klientów Playa nie wzięło się z kosmosu, ale często z efektu posyberyjskiego Już nawet patrząc tylko na mnie, znikam z abonamentem razem z dwoma mixami. Miesięcznie płaciłem ( wliczając w to doładowania mixów przez ebok) ok. 120-130 zł. 23 lipca telepolis podało dane odnośnie kart sim w drugim kwartale br. : "w oparciu o dane Vodafone wynika, że 30. czerwca Polkomtel miał 6,69 mln aktywnych kart prepaid (ubytek 7 tys. w II kwartale) i 7,02 mln kart abonamentowych (ubytek 6 tys.)" Syberyjska i inne wspaniałości wygoniły 13 tysięcy klientów( Tendencja spadkowa widoczna od 2008 roku. Nic nie robią, uważają że jest cool i super, bo doją kasę z roamingu krajowego dla P4. Kiedyś pracowałem w Plusie i wielu znajomych przeniosłem wiążąc umowami. Teraz bym nie miał sumienia zrobić im takiej krzywdy, zresztą większość już podziękowała za oferty typu Syberyjska i Rarka. Może wreszcie przestaną straszyć ofertą i plotki o nowych taryfach okażą się rzeczywistością. mariusz9a Administrator Posty: 5884 Rejestracja: 20 lip 2008, o 12:42 Lokalizacja: Sosnowiec Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: mariusz9a » 30 sie 2010, o 20:02 Abonent pisze:Teraz bym nie miał sumienia zrobić im takiej krzywdy, zresztą większość już podziękowała za oferty typu Syberyjska i Rarka. Fakt, oferta słaba. Polkomtel nie wykazuje chęci walki o podium. Może ma to związek z celowym obniżeniem wartości spółki - komuś kto chce kupić bardzo na tym zależy. Zobaczymy co pokażą nowe taryfy. Na pewno nie będą dużo lepsze niż taryfy Orange, ale może się zrównają, a cicho liczę na to, że będą nieco lepsze. Dużo lepsze na pewno nie będą - W3 zawsze miała zbliżone oferty. Abonent pisze:Nic nie robią, uważają że jest cool i super, bo doją kasę z roamingu krajowego dla P4. Po interwencji UOKiK ten roaming jest g... wart Orange i Era się tylko teraz cieszą, że to nie z nimi P4 podpisało umowy. "Szczęśliwy, kto umie dzielić się z innymi" szewol Szalony PlusManiak Posty: 385 Rejestracja: 9 sie 2008, o 18:56 Lokalizacja: Śląsk Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: szewol » 30 sie 2010, o 20:30 Nie należy spodziewać się ofert podobnych do Play. Wielka Trójka, w przeciwieństwie do Play, stawiają na dochodowego klienta. Play natomiast na "dopłacanie" tylko dlatego, by zdobyć klienta. Nie ma zresztą wyjścia - musi wyróżniać się od W3. Co nie zmienia faktu, że Plus ostatnio śpi na całej linii. Mijemy nadzieję, że 1 września wreszcie się obudzą Czekam z przedłużeniem umowy Nie oczekuję od Plusa nie wiadomo ilu minut do wszystkich sieci. Nie oczekuje od Plusa "darmowego stanu" do wszystkich sieci. Ale chciałbym, by jednak nieco odświeżyli swoje taryfy, bo od Syberysjkich nic się nie zmieniło. Rarka to tylko... promocja i w dodatku z wielką wadą - minuty w abonamencie nie wymienne na SMS i MMS. Zaczekajmy do 1 września... Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: Abonent » 30 sie 2010, o 22:29 Też nie oczekuję cudów, a jedynie by nie było gorsze niż "Trzygłowy gratis" na taryfach "Godziny" z maja 2007 roku ;). Przede wszystkim potrzeba normalniejszego przelicznika , choćby 1 do 4 na sms jak w 2005 roku, albo taka ilość minut, aby po przeliczeniu nie straszyła ;). Do tego wreszcie dodatkowe minuty na plusa i stacjonarne(wszystkie), z podkreśleniem stacjonarnych, choćby jakieś 400 minut niezależne od pory dnia. MTR na stajonarne to niewielki koszt 2-3 grosze, a Plus wytępił co do sekundy z pakietów. Mitem jest, że stacjonarne telefony to przeżytek, bo wszyscy zlikwidowali. Owszem, z tp odpływają klienci, ale przecież jest same sieci kablowe, notują ciągłe wzrosty użytkowników telefonii stacjonarnej, bo są cenowo atrakcyjne, a komplet usług z kablówki, często jest doskonale spakowany w jedną łączoną ofertę. Do tego wszystkie inne voip-y, Ery domowe, użytkownicy bramek. Wcale nie jest tego tak mało. Patrząc na swoje kontakty, to twierdzę, że sposród znajomych ze stacjonarnym ubyło faktycznie jakieś 30 % (całkowita likwidacja stacjonarnego numeru). Dlatego powinien być tani pakiet rozmów na stacjonarne. I jeszcze może jakiś pakiet tanich sms-ów do własnej sieci, rozliczanych przed pakietem z samego abonamentu. Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: Abonent » 30 sie 2010, o 22:51 mariusz9a pisze: Po interwencji UOKiK ten roaming jest g... wart Orange i Era się tylko teraz cieszą, że to nie z nimi P4 podpisało umowy. Sugeruje to, że dawca sieci będzie miał źle, a dodatkowe miliony złotych będą mu kulą u nogi, nie o rozwinięcie wypowiedzi i jakiś link. W kwestii UOKiK i roamingu, to w ubiegłym roku zakazano Polkomtelowi i P4 klauzuli wyłączności, czyli chodziło o to, aby Play mógł kupować zasięg także od Ery i Orange, a sama umowa z Polkomtelem takiego prawa nie zakazywała. Zapisy ograniczające konkurencję wykreślono i nastał spokój. mariusz9a Administrator Posty: 5884 Rejestracja: 20 lip 2008, o 12:42 Lokalizacja: Sosnowiec Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: mariusz9a » 30 sie 2010, o 23:52 Abonent pisze:Sugeruje to, że dawca sieci będzie miał źle, a dodatkowe miliony złotych będą mu kulą u nogi Bo to jest tak. Moim zdaniem urzędy zbyt bardzo ingerują i naciskają obecne podmioty, aby zmusić je do udostępniania czegoś na co wydały ciężkie miliardy, komuś, kto dzięki naciskom tych urzędów, może dać ofertę lepsza niż sam operator który użycza danego sprzętu. Chodzi tu o to, że Plus na tym roamingu zarabia na waciki dla żony prezesa. 600 mln to są grosze w perspektywie kilku lat (to nie jest rocznie!). Nie wiem na co to starczy, ale raczej na nic sensownego... Abonent pisze:W kwestii UOKiK i roamingu, to w ubiegłym roku zakazano Polkomtelowi i P4 klauzuli wyłączności Tam nie tylko o to chodziło - to było chyba w tym roku. P4 wcześniej płacił za każdą minutę wydzwonioną w roamingu - teraz ma stałą stawkę, dzięki czemu oferuje stan darmowy a w przyszłości zapewne internet na sieci Plusa - P4 koszta nie obchodzą - zapchaj sieć Polkomtelowi jak tylko się da (dlatego napisałem że zapewne PTK i PTC się cieszą że nie podpisały wtedy umowy z Play - zysk żaden a obciążenie sieci takie że szkoda gadać). Najgorsze jest to, że Polkomtel niewiele może - zerwanie umowy będzie groziło wielkimi odszkodowaniami i szykaną ze strony UKE (podobnie jak nieprzedłużenie umowy), natomiast w przypadku próby zerwania umowy przez P4 zainterweniuje UKE i UOKiK wymuszając na Polkomtelu zmianę umowy - to już miało miejsce w przeszłości. Czy to jest ok? Moim zdaniem nie. Jak podpisuje się umowę, to powinna być ona wiążąca, a nie wymusza się na jednej z firm niekorzystną dla niej zmianę... Widziało się co się podpisuje na 5 lat - tyle obowiązywała poprzednia umowa. I co? UOKiK wymusiło na Polkomtelu zmianę umowy i podpisanie nowej, na całkiem innych warunkach po 3ch latach a nie po 5! - to jest ok? I nie chodzi tu o zmianę klauzul o konkurencji tylko o zmianę rozliczania między operatorami. Państwo w państwie, jak to już kiedyś pisałem "Szczęśliwy, kto umie dzielić się z innymi" Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: Abonent » 31 sie 2010, o 02:18 Prawdę mówiąc - mało konkretu podałeś. Nie bronię ani P4, ani Polkomtela. Obydwie strony wiedziały co podpisują. Play znał cenę zasięgu, a Plus wiedział, że wpuszcza podmiot, który będzie grał ostro. Play od początku pojechał po cenach i zasadach. Logika handlu nakazuje, że hurtowy odbiorca musi mieć taniej niż detalista. Polkomtel na pewno nie zgadza się na umowy poniżej kosztów, prawnicy tej firmy pewnie już by zerwali umowę. Co do zapchania sieci - jakoś poza tradycyjnym szczytem noworocznym- to zjawisko mnie nie spotkało. Trzeba też na jeszcze jedną rzecz zwrócić uwagę, że umowy z Orange jakoś marnie się kończą dla operatorów korzystających z ich sieci, kilku mniejszych już przeszło do historii, wysokie stawki za korzystanie z infrastruktury przełożyły się na mierną ofertę i kiepską sprzedaż. Jeśli Plus pokrzywdzony na playu, to konkretnie przytocz jakieś dane wraz z ich źródłem, wypowiedź prezesa Polkomtela z 11 sierpnia przeczy tezie o tym, że Era i Orange cieszą się, że się nie wkopały w roaming z Play : "Nowe warunki współpracy z P4 są efektem konsekwentnie realizowanej strategii Polkomtel w zakresie sprzedaży hurtowej i traktowania jej jako istotnego źródła przychodów spółki", źródło: mariusz9a Administrator Posty: 5884 Rejestracja: 20 lip 2008, o 12:42 Lokalizacja: Sosnowiec Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: mariusz9a » 31 sie 2010, o 13:36 Abonent pisze:Obydwie strony wiedziały co podpisują. Play znał cenę zasięgu, a Plus wiedział, że wpuszcza podmiot, który będzie grał ostro. To dlaczego umowa zawarta na 5 lat jest nagle zmieniana na gorsza dla Polkomtela po latach 3? Przecież jak mówisz, P4 widziało co podpisuje Nie wiem czy zdajesz sobie sprawę, ale P4 jest na Polskim rynku nietykalną firmą. Przykład to przez prawie pół roku brak realizacji połączeń do sieci wRodzinie bo nie chcieli przyjąć wyższej stawki MTR - wina zrzucana na CenterNet. Czy UKE coś zrobiła w tej sprawie? Dlaczego nikt nie dostał kary a sprawa ucichła? Kupę skarg poleciało od użytkowników i co? P4 jest faworyzowany i nietykalny. Widzi to nawet KE które karci UKE za MTR. Abonent pisze:Co do zapchania sieci - jakoś poza tradycyjnym szczytem noworocznym- to zjawisko mnie nie spotkało. Mnie też nie, ponieważ P4 ma najmniejszy priorytet w sieci Polkomtel - wyższy już mają nawet MVNO. Ale ja się nie dziwię. Abonent pisze:Jeśli Plus pokrzywdzony na playu, to konkretnie przytocz jakieś dane wraz z ich źródłem, wypowiedź prezesa Polkomtela z 11 sierpnia przeczy tezie o tym, że Era i Orange cieszą się, że się nie wkopały w roaming z Play : "Nowe warunki współpracy z P4 są efektem konsekwentnie realizowanej strategii Polkomtel w zakresie sprzedaży hurtowej i traktowania jej jako istotnego źródła przychodów spółki" Nie przytoczę ponieważ o tym się nie mówi. A co miał powiedzieć prezes? Jesteśmy w dupie, ale nie martwicie się, odbijemy sobie na własnych klientach? Zrozum że umowa jest wymuszona! I to widać chociaż po tym, że została zmieniona na niekorzyść Polkomtela w połowie jej trwania. I jestem pewny że do tego przyłożyło rękę UKE i UOKiK, którego P4 jest nietykalnym pupilkiem. "Szczęśliwy, kto umie dzielić się z innymi" Abonent Początkujący PlusManiak Posty: 26 Rejestracja: 30 sie 2010, o 14:01 Re: Syberyjskie deja vu,rozwód i co dalej?? Post autor: Abonent » 31 sie 2010, o 22:44 I tu się zgodzę, nie mówi się o czymś, czego się nie widziało, a umowy nie czytało. Spiskowa teoria dziejów współczenej telekomunikacji (naciski, groźby, wymuszenia) przypomina fobie PiS. Może garść iformacji z Kodeksu Cywilnego: Umowa jest zgodnym oświadczeniem woli dwóch stron. Art. 77. § 1 KC." Uzupełnienie lub zmiana umowy wymaga zachowania takiej formy, jaką ustawa lub strony przewidziały w celu jej zawarcia". Ustawodawca zezwala na zmianę umowy, uzupełnienie ,co więcej, jej zmiana w trakcie jest DOPUSZCZALNA I LEGALNA. Intencją ustawodawcy było właśnie to, by szczególnie umowy długoterminowe mogły być dostosowane przez podmioty do współczesności. Art. 87. KC :" Kto złożył oświadczenie woli pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, ten może uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia, jeżeli z okoliczności wynika, że mógł się obawiać, iż jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste lub majątkowe". Nie sądzę, aby prawnicy Polkomtela nie znali prawa i pozwalali się zastraszać komukolwiek. Co do niekorzystnych zapisów dla Polkomtela i rzekomych stratach, poczekajmy do opublikowania szczegółowego bilansu rocznego. Co do UKE i częstych ingerencji w rynek, to większość z nich była niestety konieczna. Operatorzy wyciskaliby nas jak gąbki, do dziś płacilibyśmy po za minutę, do dziś łączylibyśmy się z internetem przez dial up, a SDI za 110 zł i Neostrada 512 za 170 zł byłyby jedynymi opcjami posiadania internetu w tym kraju. Do dziś operator byłby górą i mógł do woli blokować telefony, nawet jeśli klient złożyłby reklamację na oczywiste błędne naliczanie opłat przez usługodawcę i opłacił kwotę abonamentu. To była niesamowita patologia, którą przećwiczyłem na sobie przy okazji internetowych tp. Wielka trójca gsm serwowałaby oligopol, formę równie patologiczną jak monopol. Moim zdaniem w ogóle powinno się zrezygnować z rozliczeń interconnectowych, w wielu krajach działa system "bill and keep" i to im się doskonale sprawdza. Jest prawdziwa konkurencja, ceny niskie i zabieganie o klienta. U nas nigdy w życiu się na to nie zgodzi W3, bo za dużo kasy na tym doją i jest to doskonały pretekst do utrzymania ceny sms na poziomie 18-20 gorszy, podczas gdy technicznie jego przesłanie to 1 grosz. Play nie jest świętoszkiem, szczególnie notorycznie grzeszy parametrami własnej sieci ( co nawiasem mówiąc również zarzuciło mu UKE), chamstwem były reklamy nawołujące do zrywania umów przy zmianie regulaminu Polkomtela, ale ofercie nie można wiele zarzucić. A Plus co? Dzisiejsza żenada taryfowa pomogła mi tylko w ostatecznej decyzji NMP.

Może zacznę od tego, że ponad rok czasu jestem mężatką. Znałam się z moim mężem 4 lata, po 2 latach oświadczyny, a po kolejnych dwóch ślub. Mój mąż po ślubie zmienił się nie do poznania. Po 2 miesiącach od ślubu chciał się już pakować i wracać do mamusi. Dodam,że dla niego rodzina jest najważniejsza, o czym się przekonałam z czasem... Nie mogłam na nich złego słowa powiedzieć, a jak się odezwałam,jak mi coś nie pasowło to byłam najgorsza! za to, on moją rodzinę obrażać mógł i wtedy było w porządku.... Po 5 miesiącach powiedział mi, że jest ze mną bo jest, że jak będę w ciąży to on będzie płacił tylko alimenty, że do niczego się nie nadaję, tylko umiem chodzić do fryzjera i do kosmetyczki... Po 7 miesiącach usłyszałam,że jestem śmieciem! W każdym miesiącu chciał się pakować i wyprowadzać! Później w sierpniu, powiedział mi że się ze mną męczy i że sobie ze mną nie radzi. wyrzuciłam go z domu, bo ile można było to znosić! Wprowadził się na nowo po 2 tygodniach !na początku sielanka! a później znowu to samo , wiecznie kłotnie, pretensje! W październiku wyjechaliśmy na wakacje do Grecji , bylo między nami jak nigdy ! śmialiśmy się, w ogóle nie kłociliśmy , a jak dochodziło do nie porozumień to od razu przychodził i je załagadzał. Gdy wróciliśmy do Polski , na drugi dzień już wojna i chciał już się wyprowadzać! Później jakoś było!Tylko nie było tak rewelacyjnie gdyż 11 listopada wpadł w taki szał że zaczął mnie ściskać , potrząsać i szarpać, dodam jeszcze ,że on jest 2 metrowym mężczyzną , a ja jestem drobna, z 1,57 cm.. i w tym momencie ja zaczęłam się go bać! Na drugi dzień przepraszał, że się zmieni, że nie wie co w niego wstąpiło, Wybaczylam! Dodam jeoszcze, że na zewnątrz zrobił sobie otoczkę typu - inteligentny, pomocny, dobry człowiek! Na początku grudnia pojechał na kurs strażacki uzupełniający do Krakowa, który ma trwać do połowy marca! Nie raz mi mówił, że się boi mnie tu zostawiać, bo go zostawię i znajdę kogoś innego..nie dałam mu powodów żeby tak myślał... Przyjechał po tygodniu, weekend idealny ! aż się zdziwłam, że może tak być, Poźniej pojechał na nowo do Krakowa, nie widzieliśmy się przez 2 tygodnie ! Odbierałam go i wszystko super, sobota również! a w niedziele na nowo powrót do szarej rzeczywistości! W poniedziałek, dzień przed wigilią, zawiózł mnie do spowiedzi - mówi że jak wyjdę to mam zadzwonić bo on jeszcze jedzie parę spraw pozałatwiać! Czekam do spowiedzi, jestem druga w kolejce, a on podchodzi do mnie i przy ludziach kładzie mi klucze od domu! i odchodzi, wstałam , poszłam za nim, zaczął uciekać, zadzwoniłam do niego a on powiedział mi że spakował wszystkie swoje rzeczy i to jest już koniec! wróciłam do domu, rzeczy wszystkich nie spakował - połowę zostawił! tylko po co ! Pojechałam do jego matki, bo wiedziałam ,że on tam będzie, W ogóle nie chciał ze mną rozmawiać! Wkręcił sobie ze z kimś się spotykam, jak powiedziała jego mama! Na drugi dzień, we wigilie zadzwoniłam do niej - bo miała imieniny pogadałyśmy o tym wszystkim, mówi że zaprasza mnie na wigilię i w pierwsze święto, mało tego gdy zapytałam się jej czy on dziś ze mną porozmawia, poszła go zawołała ale też nie chciał ze mną rozmawiać, powiedział, że on mi już wszystko co miał mi do powiedzenia powiedział! powiedziałam jej ze w takiej sytuacji wnoszę pozew do sądu ! poza tym dodałam,że gdyby on nie miał nic na sumieniu, to by zszedł na doł i jeszcze mi nawyrzucał, a tak się bał, to jest naprawdę duży tchórz! dzień przed jego wyprowadzką , kłóciliśmy się, powiedziałam parę słów za dużo na temat jego rodziny - bo ciśnienie mi podniesli równo - a on stwierdził, że nie bede obrażała jego rodziny, i to ma być kara? ze powiedziałam cos na ich temat to on sie wyprwadza! Poza tym, u nich w rodzinie jest duże zakłamanie, nikt nic nie wie,wszystko zamiecione pod dywan! Dodam też, że jestem kobietą zadbaną a to doprowadzało go do furii! A to za krótkie spódniczki,za obcisłe a to nie potrzebny dekolt, a to czemu czerwone paznokcie, a czemu tak ułożone włosy ! a jak ktoś się na mnie spojrzał to wtedy leciały przekleństwa i totalne wkurzenie! Był bardzo zazdrosny, zaborczy! Do tego stopnia działa mu psychika, że on sobie dużo wyobraża, jak gdzieś wychodziłam mówił mi ,że znowu latasz, szmacisz się! A prawda jest taka, że moje latanie polegało na wyjściu na spinning, bądź fryzjer, kosmetyczka, zakupy. I co mnie zastanawia z jednej strony jest zazdrosny , jak gdzieś byliśmy to na każdym kroku pokazywał że jestem jego a z drugiej miał mnie w głębokim poważaniu.(?) Zgotował wszystkim idealne święta! ale żeby tak upokorzyć człowieka -nie spodziewałam się, że tak może człowiek człowieka ranić! On pozwu do sądu o rozwód nie wniesie, bo to jest za duży tchórz! Ja się staralam ,chciałam być dobrą żoną,piorącą , sprzątającą, gotującą i zarówno zadbanąm żoną z którą lubił się pokazywać.. mam nadzieję że on bardzo cierpi, za każdym razem gdy mieliśmy spięcia, gdy mu sie pytałam i co fajnie ci tak było odpowiada nie że cierpiał, że to bolało, że mnie mu brakowało! i mam nadzeieje że on szybko zrozumie kogo stracił! co mysliscie o tej sytuacji?

Rozwód to z pewnością jedna z bardziej traumatycznych rzeczy, które mogą się człowiekowi przydarzyć w życiu. Nawet jeśli przebiega w dobrej atmosferze, a stosunki łączące byłych już wkrótce małżonków są poprawne, nigdy nie jest rozwód wydarzeniem, które nie pozostawia śladu. Zawsze pozostaje niesmak porażki i poczucie, że być może coś zostało zaniedbane, coś, co mogło być do uratowania. Jak przeżyć pierwsze tygodnie po rozwodzie? Jakie są kroki, by powrócić do normalności? Niezależnie od tego, czy rozwód kończy małżeństwo z inicjatywy jednej tylko strony czy z inicjatywy stron obydwu, czasami jest jedynym wyjściem. Gdy nie ma widoków ani chęci na ratowanie małżeństwa, jest to lepsze rozwiązanie niż dalsze nieudane próby posklejania związku, zwłaszcza, gdy jego owocem są dzieci. Rozwód jest bardzo ciężkim doświadczeniem, od całej jego upokarzającej procedury aż po układanie sobie życia od nowa – wiele razy będziesz przechodzić przez momenty załamania, braku sił i wiary w lepszą przyszłość. Ale pamiętaj – to wszystko minie, a powrót do normalności nastąpi wcześniej czy później, pomimo tego, że teraz wydaje Ci się to praktycznie niemożliwe. Jak sobie poradzić po rozwodzie? Krok pierwszy: pozwól sobie na łzy Nie próbuj zgrywać bohatera. Kawał Twojego życia właśnie ląduje w koszu i masz prawo czuć ból, żal i ogromny smutek. Jeśli tego potrzebujesz – płacz, ile trzeba. Łzy i szloch to fizyczna reakcja naszego organizmu na stan psychiczny, w którym się znajdujemy. Zdaniem psychoterapeutów nic tak nie pomaga, jak właśnie uzewnętrznienie swoich uczuć. Płacz, krzycz, tup, rzucaj przedmiotami – wyrzuć z siebie negatywne emocje. Krok drugi: rozmawiaj o tym Nie zamykaj w sobie tych emocji, które towarzyszą Waszemu rozwodowi. Uzewnętrznianie ich w postaci płaczu to jedno, jednakże najczęściej potrzebujemy również gruntownego przegadania pewnych spraw. Rozmawiaj więc ze swoimi przyjaciółmi, rodziną. Być może opowiedzenie czegoś na głos pozwoli Ci na spojrzenie na sytuację od całkiem nowej strony i zobaczenie pewnych spraw w nowym świetle? Może to być dla Ciebie sporą pomocą, dzięki której zrozumiesz pewne rzeczy i pozwoli Ci to spać spokojnie. Krok trzeci: profesjonalna pomoc Jeśli nie radzisz sobie ze swoimi uczuciami, być może to czas na skorzystanie z profesjonalnej pomocy. Potrzebna jest zawsze wtedy, gdy nie możesz normalnie funkcjonować, cierpisz na bezsenność, a w ciągu dnia jesteś kłębkiem nerwów. Wykwalifikowany specjalista pozwoli Ci spojrzeć na całą sytuację z dystansem. Będzie wiedzieć, w jaki sposób potrzebujesz przepracować swoje uczucia, by sobie z nimi poradzić. Dzięki tym trzem krokom, uda Ci się przetrwać pierwsze tygodnie po rozwodzie. To nie jest jeszcze etap, by myśleć o tym co dalej – musisz się uporać z tym, co jest teraz. Rozwód: co z dziećmi? Pamiętaj, że w Waszym rozstaniu nie jesteście tylko we dwoje. Najbardziej cierpią Wasze dzieci, o ile są już na tyle duże, by zrozumieć, co się dzieje. Już dwu- czy trzylatki zauważą, że jeden z rodziców nie mieszka dłużej w domu i będzie to dla nich bolesna zmiana. Musicie obydwoje pamiętać, by w tym trudnym okresie zapewnić maluchowi maksymalne wsparcie. Musi wiedzieć, że nadal jest dla Wasz bardzo ważny. Ustalcie pomiędzy sobą zasady opieki nad dziećmi. Jeśli nie potraficie dojść do porozumienia, decyzję za Was podejmie sąd. Niemniej jednak dla dobra maluchów, powinniście nauczyć się komunikacji, która umożliwi wspólne sprawowanie opieki. Nie odcinaj partnera od podejmowania decyzji dotyczących dziecka. Musi nadal być częścią jego życia i mieć wpływ na kluczowe sprawy. Pamiętaj także, by udzielić dzieciom wyjaśnień. Jako członkom Waszej rodziny należą się im one w pierwszej kolejności. Dobrze by było, byście byli obydwoje obecni przy takiej rozmowie. Podkreślcie, że nie ma w tym wszystkim najmniejszej winy dzieci – bardzo często bowiem przypisują sobie one winę za rozpad związku rodziców, nawet wtedy, gdy wydaje się Wam, że nic takiego nie powinno mieć miejsca. Nigdy też nie umniejszaj drugiemu rodzicowi w oczach dziecka. Nie powinno być ono adresatem Twoich gorzkich żali. Nie opowiadaj o doznanej krzywdzie i o zawiedzionych nadziejach – od tego masz rodzinę i przyjaciół. Dziecko nie powinno być Twoim powiernikiem w tych sprawach. Sprawdź: Czy warto się rozwodzić? Nowa miłość po rozwodzie Zapewne, gdy świeżo po rozwodzie usłyszysz pocieszające słowa, że na pewno sobie jeszcze kogoś znajdziesz, to z pewnością uśmiechasz się wtedy ironicznie. Na tym etapie życia nie wierzysz, że możesz jeszcze być w szczęśliwym związku, jednak z bardzo dużym prawdopodobieństwem znajdziesz sobie kogoś, z kim stworzysz nową rodzinę. Zanim poczujesz na to gotowość upłynie jeszcze dużo czasu, ale nie zamykaj się na taką możliwość i nie przekreślaj jej z góry. Co ciekawe! Badania wskazują na to, że drugie poważne związki w życiu, w tym drugie małżeństwa, są bardziej udane od tych, w których zaczynamy być przed trzydziestym rokiem życia. Miłość jest dojrzalsza, cierpliwsza, pełniejsza zrozumienia – kto wie, może będzie miłością aż po grób?

• Szukaj • Użytkownicy • Grupy • Oferty Pracy • Korepetycje • Przyjaciele • Chwilówki Forum • Rejestracja • Zaloguj • Album Forum Dyskusyjne » .: Gadu-Gadu poważniej » Nasze codzinne i niecodzienne sprawy. » Rozwód rodziców... a co dalej? Poprzedni temat :: Następny temat Autor Wiadomość Giwera Dołączyła: 02 Sie 2007Posty: 89Skąd: z kapusty Wysłany: 2007-09-07, 16:08 Rozwód rodziców... a co dalej? Polecający: diabeł mnie przysłał Słyszałam że dzieci z rozbitych rodzin mogą mieć problemy (już jako dorosłe) z życiem w rodzinie. Niby się to potwierdza i jest dosyć logiczne... Czy jest to prawda? Jak uważacie? _________________[obecnie nie mam dobrych pomysłow] „Pożałował wtedy Wiekuisty, że stworzył człowieka na ziemi i ubolewał w sercu Swoim." (I Moj:VI,6) aisak Dołączyła: 02 Sie 2007Posty: 135 Wysłany: 2007-09-07, 16:17 hmm też tak słyszałam, mam braci co są po innym ojcu i są już dorosłymi mężczyznami i jakoś nie widzę żeby to się na nich odbiło negatywnie, może to dzięki mojemu tacie co ich wychował _________________Posłuchaj głosu serca...ono choć małe...prawde zawsze powie MissIndependent Dołączyła: 07 Sie 2007Posty: 1000 Wysłany: 2007-09-07, 17:43 coś w tym może być... wszystko zależy od tego, jakie są relacje w takich rodzinach; jak wyglądało rozstanie rodziców; czy była między nimi walka czy nie... moi starsi nie są rozwiedzeni, bo nigdy małżeństwem nie byli, żyli w wolnym związku, konkubinacie (czy jak to tam się zwie) przez 5 lat. potem mama odeszła i wychowywała mnie sama, kilka lat później pojawił się mój ojczym. z moim biologicznym ojcem ani dziadkami osobiście nie miałam kontaktu aż do 8 roku życia. potem nagle się pojawili z postawą typowo roszczeniową i między nimi a moją mamą zaczęła sie walka o mnie, ciąganie po sądach, itp, itd. z moją opinią rodzina ojca w ogóle się nie liczyła, byłam w końcu tylko małym dzieckiem. stanęło na tym, że ojciec płaci mi alimenty, ale żadnego kontaktu nie mamy, żadnego telefonu, prezentów, kartki na urodziny choc jestem jego jedynym dzieckiem to wygląda to tak, że zawsze przypominał sobie o mnie, gdy miał o co pokłócić się z moją mamą; odebrałam to tak, jakbym była jakąś kartą przetargową. i nie moge powiedzieć, żeby ta sytuacja nie wpłynęła na mnie. jak byłam dzieckiem, było mi z tym bardzo ciężko na szczęście w moim przypadku sprawdziło się powiedzenie: "co Cię nie zabije, to Cię wzmocni" _________________"wierzę w Ciebie boś Ty wierna, wszechmocna i miłosierna xD" ..... Ostatnio zmieniony przez MissIndependent 2007-09-07, 19:25, w całości zmieniany 1 raz Martina Zaproszone osoby: 14 Tytuł: słodziak *^_^* Dołączyła: 11 Paź 2005Posty: 15490Skąd: Poznań Wysłany: 2007-09-07, 19:15 jak będę miała problemy w życiu, to wlezę tu i napiszę.. za paręnaście lat myślę. ;] _________________niezależność, radość życia, brak obsesji ♫ MissIndependent Dołączyła: 07 Sie 2007Posty: 1000 Wysłany: 2007-09-07, 19:23 Martina, może nie wleziesz wcale, bo okaże się, że masz tych problemów mniej niż ludzie z tzw. "pełnych rodzin" może być tak, że lepiej z kłopotami radzą sobie ludzie, którzy nie wychowali się w pełnych rodzinach niż Ci, u których zawsze wszystko było ok. tu nie ma reguł. _________________"wierzę w Ciebie boś Ty wierna, wszechmocna i miłosierna xD" ..... basiulenkaa Dołączył: 08 Sie 2007Posty: 41 Wysłany: 2007-09-07, 20:03 Giwera napisał/a: Słyszałam że dzieci z rozbitych rodzin mogą mieć problemy (już jako dorosłe) z życiem w rodzinie. Niby się to potwierdza i jest dosyć logiczne... Czy jest to prawda? Jak uważacie? Chyba się niedługo przekonam... Ale nie jestem już malutkim dzieckiem, rozumiem juz co nieco i rodzice mnie bynajmniej nie oszukują. Tata wyjechał jakoś w listopadzie do Niemiec i mieszka ze swoją partnerką, a ja zostałam z mamą ... Byłam w Niemczech na wakacjach u tata i widzę, że takie życie nie jest łatwe... Takie rozdarcie między tatą a mamą... Ciężko jest po prostu Ale nie sądzę, żeby to się odbiło na moim przyszłym życiu i rodzinie. Tynka88 Dołączyła: 20 Sie 2007Posty: 519 Wysłany: 2007-09-07, 20:33 moi rodzice rozwiedli sie, gdy mialam 6 lat. Od tamtej pory widywalam ojca coraz rzadziej. Moja mama nie miala latwo, musiala "robic za dowch" zarowno w pracy jak i poza nia. Bardzo jej jestem wdzieczna za to co dla nas robila i robi. Jakos nie odbiło sie to na mojej psychice. Sama myslę, że będę wspaniałą matką, tak jak moja. Owszem krąży teoria iz dzieci z rozbitych rodzin boja sie zawrzeć związek małżeński, ale widocznie jestem wyjątkiem. _________________www: MissIndependent Dołączyła: 07 Sie 2007Posty: 1000 Wysłany: 2007-09-07, 20:44 Tynka88 napisał/a: Owszem krąży teoria iz dzieci z rozbitych rodzin boja sie zawrzeć związek małżeński ja tez się bałam, jeszcze 2 lata temu twierdziłam, że nie potrzebuję partnera, a za mąż wyjdę najwcześniej ogólnie zawsze unikałam zaangażowania. aż tu jakis rok temu spotkałam faceta, któremu byłabym sklonna przysięgać przed ołtarzem (choc może jeszcze nie teraz ). może wystarczy po prostu spotkać właściwą osobę, przy której obawy miną?? _________________"wierzę w Ciebie boś Ty wierna, wszechmocna i miłosierna xD" ..... Zeszpecony Dołączył: 25 Kwi 2007Posty: 116Skąd: niejr Cz-wa Wysłany: 2007-09-07, 21:03 Polecający: Jest tu ktoś z pełnej rodziny? Tak jak Martina, jak się przekonam (za jakiś czas) to Wam napiszę czy tak naprawdę jest. Giwera Dołączyła: 02 Sie 2007Posty: 89Skąd: z kapusty Wysłany: 2007-09-07, 21:06 Polecający: diabeł mnie przysłał o bosch... nie sądziłam że aż tyle osob ma taką sytuację jak moja... To straszne co się dzieje _________________[obecnie nie mam dobrych pomysłow] „Pożałował wtedy Wiekuisty, że stworzył człowieka na ziemi i ubolewał w sercu Swoim." (I Moj:VI,6) Zaproszone osoby: 2 Dołączyła: 20 Mar 2006Posty: 2492Skąd: Wrocław Wysłany: 2007-09-07, 21:54 Polecający: Google Coraz czesciej spotykamy sie z takimi sytuacjami, rzadkością zaniedlugo bedzie normalna 'cala' rodzina. Nie pochodze z rozbitej rodziny mam takich znajomych i wiem jak im było ciężko podczas rozwodów rodziców, szczegolnie jak byli malymi dziecmi wtedy, do teraz zdaza sie tak ze sa wlasnie traktowani czasem jak przedmiot i to poprostu boli. Ale czy faktycznie to wsyztsko moze wplynac na to ze w przyszlosci takie osoby nie beda chcialy zakladac swojej wlasnej rodziny ? hmm mysle ze zalezy od czlowieka psychiki i sytuacji bo taka niechcec moze nawet byc spowodowana innymi trudnymi sytuacjami w rodzinie niekoniecznie musi byc to rozwod. Jak wiemy w zyciu latwo nie jest. _________________Play, girl. Szlachcianka Dołączyła: 06 Wrz 2006Posty: 445Skąd: Konin Wysłany: 2007-09-08, 22:17 Polecający: Google Wg mnie wszystko zależy od tego, w jaki sposób się rodzice rozstają... Gdyby moi rodzice rozstawali się ze sobą w pokojowych warunkach na pewno nie odbiłoby sie na mnie to w taki sposób, w jaki się odbiło... Co innego, gdy rodzice rozstają się w pokoju, a co innego zostać wyrzuconym przez ojca w domu, przez kilka lat doświadczać przemocy w rodzinie i obserwować ciąganie się rodziców w sprawie o dzieci i alimenty. Cytat: Tata wyjechał jakoś w listopadzie do Niemiec i mieszka ze swoją partnerką, a ja zostałam z mamą ... Byłam w Niemczech na wakacjach u tata i widzę, że takie życie nie jest łatwe... Takie rozdarcie między tatą a mamą... Ja gdy wyprowadziłam się z mamą od ojca nie chciałam go znać, i nie odwiedzałam go i nie pozwalałam aby on mnie nachodził przez pewien okres. Teraz musiałam wrócić, bo mieliśmy kryzys finansowy, ale nie mogę się doczekać momentu kiedy będę mogła zerwać z nim kontakt... _________________One night and one more time Thanks for the memories Even though they weren't so great. ;] _______ <33 monikaKRK Dołączył: 25 Sie 2007Posty: 22 Wysłany: 2007-09-08, 22:41 Ja też jestem z rozbitej rodziny...ale jakoś mi nie żal. Z ojcem (i jego rodzinką) nie dało się żyć. A teraz...mieszkam z mamą i jest super Nie uważam, żeby rozwód moich rodziców wpłyną jakoś negatywnie na mój stosunek z płcią przeciwną. Pokazał on mi jednak, że najlepiej być kobietą "niezależna", aby w każdym momencie mozna było odejść i "nie prosić" się o pieniądze albo żyć "na siłę". Będę do tego dążyć, już teraz to wiem basiulenkaa Dołączył: 08 Sie 2007Posty: 41 Wysłany: 2007-09-08, 23:34 Szlachcianka napisał/a: Cytat: Tata wyjechał jakoś w listopadzie do Niemiec i mieszka ze swoją partnerką, a ja zostałam z mamą ... Byłam w Niemczech na wakacjach u tata i widzę, że takie życie nie jest łatwe... Takie rozdarcie między tatą a mamą... Ja gdy wyprowadziłam się z mamą od ojca nie chciałam go znać, i nie odwiedzałam go i nie pozwalałam aby on mnie nachodził przez pewien okres. Teraz musiałam wrócić, bo mieliśmy kryzys finansowy, ale nie mogę się doczekać momentu kiedy będę mogła zerwać z nim kontakt... Heh tutaj jest tak, że ojciec sam się wyprowadził, znalazł sobie kogoś. Ja mam na odwrót... Chce utrzymywac z ojcem kontakt, jest tak samo moim rodzicem jak mama. Ale rozumiem Cię, że skoro używał wobec Was przemocy to możesz Go nawet nienawidzić... MarSla Dołączył: 25 Lip 2007Posty: 105 Wysłany: 2007-09-09, 18:29 Ja jestem z rozbitej rodziny. Swojej rodziny nie potrafiłem utrzymać w kupie, więc może i jest to jakąś regułą. Chociaż uważam że zrobiłem wszystko co tylko można było zrobić aby mój syn miał pełną rodzine. Nie udało mi się. Myśle że każdy przypadek jest odrębny i wyjątkowy. I nie można wszystkich nie pełnych rodzin stawiać pd jedną kreską. Wyświetl posty z ostatnich: Nasze Forum Dyskusyjne » .: Gadu-Gadu poważniej » Nasze codzinne i niecodzienne sprawy. » Rozwód rodziców... a co dalej? Nie możesz pisać nowych tematówNie możesz odpowiadać w tematachNie możesz zmieniać swoich postówNie możesz usuwać swoich postówNie możesz głosować w ankietachNie możesz załączać plików na tym forumMożesz ściągać załączniki na tym forum Dodaj temat do UlubionychWersja do druku Skocz do: Reklama: Prawdopodobnie najlepsze Forum Dyskusyjne Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group Pomagamy: Sitemap: tematy i uďż˝ytkownicy

Chcę być świętą. Świętą rozwódką. Jest to możliwe z Bożą pomocą i opieką Matki Bożej jest to do osiągnięcia. Szukamy szczęścia wokół nas, panicznie bojąc się samotności. Ale musimy sobie uświadomić, że żadna bowiem rzecz doczesna nie może nasycić naszego serca. Często myślę o znikomości tego świata, o rzeczach ostatecznych. Czymże jest życie ludzkie na ziemi? Rozważam czas, który przeżyłam. Czas życia doczesnego, w porównaniu z wiecznością życia przyszłego, to zaledwie chwilka mała. Od tej chwilki jednak zależy moja wieczność, szczęśliwa lub nieszczęśliwa. Póki żyjemy nie możemy być wolni od chorób, utrapień zewnętrznych, których po prostu nikt uniknąć nie może. Zimno, upał, przygnębienie, problemy rodzinne i w pracy, tysiące przykrości ze strony ludzi nas otaczających. Tyle utrapień dla wielu wydawałyby się one nie do wytrzymania, zniesienia, toteż często rozpaczają w przeciwnościach. Czy jest prawdziwe lekarstwo na te udręki? Nie myślmy, że będziemy mieć każdy dzień bez jakiejkolwiek dolegliwości, gdyż nigdy nie będzie takiego dnia, który by nie miał dostatecznej ilości zła. Często doświadczymy tego, że ludzie będą nam przeciwni, nawet ci, którzy byli z nami, dziwnie się zmienią i staną przeciwko nam, czy odejdą. Wtedy to możemy czuć się zdradzeni, osamotnieni, opuszczeni, może opanować nas przygnębienie. Cokolwiek się wydarzy, Bóg chce, abym zmierzyła się z tą rzeczywistością niezależnie od tego, czy jest to według mojej oceny sprawiedliwe czy niesprawiedliwe, uzasadnione czy nieuzasadnione. Gdy uczyniłam wszystko to, co można było w danej chwili uczynić i pewnym wydarzeniom nie byłam w stanie zapobiec, pozostaje mi akceptacja tego, co się wydarzyło, i życie dalej. Dlaczego rozpada się tyle małżeństw? Ponieważ jeden z małżonków albo oboje nie wkładają serca w to, żeby ich związek był udany. I tak dalej, i tak dalej. Dlaczego tylu ludzi zmaga się z depresją i zniechęceniem? Ponieważ stracili serce. Serce może być złamane – dosłownie. Potrzebujemy innych ludzi, pocieszenia, wsparcia – bardzo ich potrzebujemy. Potrzebujemy siebie nawzajem. Czasami potrzeba nam oczu kogoś, komu moglibyśmy opowiedzieć swoje życie, przed kim moglibyśmy obnażyć duszę. Serce nasze potrzebuje braterstwa. Towarzyszy od serca, „grupę” i rodzinę związaną ze sobą tym samym doświadczeniem, wysłuchującą nawzajem swoich historii. Uczącą się razem chodzić z Bogiem. Wspólnie modlą się za siebie, walczą za siebie nawzajem, opatrują swoje rany. Tego rodzaju zażyłości nam potrzeba, potrzebujemy bliskich sprzymierzeńców. Bóg gromadzi wspólnoty serca, by walczyły o siebie nawzajem. Ta przyjaźń, ta zażyłość, ten niezwykły wpływ mężnych serc – to jest osiągalne. Jest w naszym życiu mnóstwo takich chwil, które wydają się nie do strawienia – wydarzeń smutnych i poniżających oraz wywołujących ból. Niemożliwe jest przyjęcie tego wszystkiego bez Jezusa. Nasze zranienia są ranami Jezusa. Czy można dziękować za połamane serce, za zgniecione uczucia, zdeptaną godność? To, za co dziękujemy, staje się święte! Spróbujmy podziękować Jezusowi za to, co było krzyżem naszej przeszłości. Mając na uwadze ogromną troskę o nas rozwodników chcę zaproponować wspólne spotkania, wspieranie się i wzajemną pomoc w dotrzymaniu przysięgi małżeńskiej w czystości, z której może nas zwolnić tylko śmierć małżonka. Zapraszam również małżeństwa, które są zagrożenie rozwodem. Wykorzystajmy resztę naszego życia na uświęcenie się we wspólnocie. Wynagradzajmy modlitwą rany zadane naszemu Odkupicielowi zanurzając się w JEGO Świętej Krwi i Miłości. *** Od paru lat sama modliłam się na różańcu do Krwi Chrystusa zanurzając nas rozwodników, to było chyba po tym jak się dowiedziałam, że mąż ma drugą kobietę. Ja mam pragnienie być wielką świętą, bo o to prosi Jezus, i to zobowiązuje mnie bym do nieba przyprowadziła również mojego męża. Nie mogę nic zrobić, więc podjęłam cichą walkę o jego duszę. Ale pierwszym motywem mojej modlitwy jest to, by Jezus jak najmniej cierpiał !!!!!!!!!!!! za nasze grzechy-cudzołóstwa. Jak widzę oczami wiary Jego poszarpane Święte Ciało, to mnie zwala ból i pragnę Mu przynieść ulgę. Mamusia-Maryja również boleje, przecież nie raz płacze krwawymi łzami na wielu figurkach i prosi o modlitwę. Ja, jako Ich DZIECKO (to mnie przerasta, kim jestem...) mam obowiązek być blisko Nich i wczuwać się w Ich cierpienie za moje grzechy i innych.... WYNAGRADZAĆ IM - to jest moje powołanie, mała misja.... Jezus przyszedł do nas grzeszników, to niesamowite!!!!!, byśmy właśnie my rozwodnicy modlili się za innych rozwodników i zagrożone małżeństwa. Ależ On na nas postawił!!!!!, (Jezus SZALENIEC z Miłości), powołał nas, liczy na pracę dla Niego, bycie Jego narzędziem...... Jezus nas potrzebuje, takich cichych jak osiołek, pokornych, by mógł jak kiedyś wjechać do Jerozolimy, tak przez nas dotrzeć do serc poranionych... Naszym powołaniem jest miłość…a to dużo kosztuje pracy. Ale nie mamy innej drogi – jesteśmy przecież Dziećmi Bożymi.

304 ppt Ten temat ma: Wyświetleń18 tys. Odpowiedzi118 Ocen na +0 304 ppt ? 12345678następne Rozwód... i co dalej? Napisał(a): Gość - Środa, 17 kwietnia 2013 (14:51) Rozwiodłem się po 5 latach małżeństwa. Mówi się, że faceci są silni i owszem byłem, nie przejmowałem się zbytnio tą sytuacją, byłem pewien, że nie chcę żyć z kobietą, której już nie znam. Ze złośnicą, z dziewczynką, której nic nie pasuje, która ciągle tylko robi mi na złość. Zapomniałem o tym, co dobre. Teraz wracam do pustego mieszkania, bo musiałem się oczywiście wyprowadzić i jestem sam ze swoimi myślami i przychodzą do mnie właśnie te dobre rzeczy. Rozwód siada mi na psychę, boje się myśleć o przyszłości, choć te myśli same mi się pchają do głowy. Nie wiem, czy uda mi się jeszcze kogoś znaleźć. Troche sie obwiniam tez za to co sie stało. Wiem, jestem facetem, powinienem to ogarnac, ale jakoś nie mogę. Taka pustka, brak sensu... Jest tu ktoś z podobną sytuacją? Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Środa, 17 kwietnia 2013 (15:05) Tylko po pięciu? Co mają powiedzieć Ci, którzy stracili rodzinę po 14 latach? Zajmij się zdobyciem kasy na to co lubisz najbardziej. A kiedy już to osiągniesz, to nie będziesz się przejmował tą drugą połową gatunku ludzkiego, albo jego przedstawicielki będą Ci usługiwać. Taka jest brutalna prawda. Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): Gość - Środa, 17 kwietnia 2013 (15:32) Piszesz, że kiedy wracasz do pustego mieszkania, to przychodzą do ciebie właśnie te dobre rzeczy, o których zapomniałeś... Na pewno już wiesz, co sprawiło, że o tym zapomniałeś, więc zrób użytek z tej wiedzy, tego co minęło już nie wskrzesisz, ale to dobry bagaż na przyszłość. Samotność jest złym doradcą, więc bądź ostrożny, przy wyborze kolejnej partnerki życiowej, bo po twojej wypowiedzi, może się nagle znaleźć tłum pocieszycielek. ;o> Rozwód nie jest końcem świata, więc dalej żyj, kochaj i pracuj. Do wszystkiego można się przyzwyczaić, do nieobecności drugiej osoby też. Reklama Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (06:41) Nie jesteś sam ja rozwiodłem się już cztery lata temu po 20 latach bycia razem i nadal nie mogę jakoś sobie z tym poradzić ale pozostałem w domu a ona wyprowadziła się do innego owszem nie mieszkam sam bo od tego czasu jest ze mną syn nawet nie chciał słyszeć żeby iść z matką. Moje jedyne zajęcie obecnie to praca i syn chociaż on jest już prawie ze mieszkam pod dużym miastem to zaszyłem się chyba całkowicie w moim domu i ogrodzie a wieczory spędzam przed tv i można powiedzieć że tak w jest to jak pomyślę sobie że całkiem zostanę z tym wszystkim sam Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): asz - Piątek, 19 kwietnia 2013 (06:54) chlopie przyprowac sobie nowa i ci szybko przejdzie ja tez tak zrobilem dam ci rade nigdy sie niezen traktuj baby jak kochanki to bedom ci jadly z reki baby sa pazerne tylko na forse sa gowno warte Reklama Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): Gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (07:57) asz chlopie przyprowac sobie nowa i ci szybko przejdzie ja tez tak zrobilem dam ci rade nigdy sie niezen traktuj baby jak kochanki to bedom ci jadly z reki baby sa pazerne tylko na forse sa gowno warteMoże ciebie tylko takie chciały. Nie uogólniaj. Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): Gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (08:18) kubaoper Rozwiodłem się po 5 latach małżeństwa. Mówi się, że faceci są silni i owszem byłem, nie przejmowałem się zbytnio tą sytuacją, byłem pewien, że nie chcę żyć z kobietą, której już nie znam. Ze złośnicą, z dziewczynką, której nic nie pasuje, która ciągle tylko robi mi na złość. Zapomniałem o tym, co dobre. Teraz wracam do pustego mieszkania, bo musiałem się oczywiście wyprowadzić i jestem sam ze swoimi myślami i przychodzą do mnie właśnie te dobre rzeczy. Rozwód siada mi na psychę, boje się myśleć o przyszłości, choć te myśli same mi się pchają do głowy. Nie wiem, czy uda mi się jeszcze kogoś znaleźć. Troche sie obwiniam tez za to co sie stało. Wiem, jestem facetem, powinienem to ogarnac, ale jakoś nie mogę. Taka pustka, brak sensu... Jest tu ktoś z podobną sytuacją? Ja nie jestem z podobną sytuacją, ale napiszę co myślę. Zastanów się jak to się stało, że ta księżniczka z którą się ożeniłeś stała się złośnicą i dziewczynką, której nic nie pasuje. Ona raczej nie brała z Tobą ślubu po to, żeby się rozwodzić. Coś zrobiłeś nie tak. Albo dałeś się nabrać przed ślubem, albo sam taką ją wybrałeś, albo przy Tobie zmieniła się na gorsze. Jeśli jej przysięgałeś miłość dopóki śmierć was nie rozłączy, to złamałeś przysięgę, a tak nie zachowują się honorowi faceci. Może da się to jeszcze odkręcić. Jeśli chodzi tylko o to, że jej nic nie pasuje i robi Ci na złość to zdecydowanie za wcześnie się poddałeś i zbyt łatwo chciałeś się z tego wykręcić. Mogła się tak zachowywać z tysiąca różnych powodów i wcale to nie znaczy, że musiało przestać jej zależeć na waszym małżeństwie. Reklama Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (08:25) asz chlopie przyprowac sobie nowa i ci szybko przejdzie ja tez tak zrobilem dam ci rade nigdy sie niezen traktuj baby jak kochanki to bedom ci jadly z reki baby sa pazerne tylko na forse sa gowno warteBoże ale mnie wkurza jak wy wiecznie narzekacie na te kobiety!!! Ale do dup...są wam jednak potrzebne co??? Jak żeś taki mądry to jedź na ręce do końca życia...ona nigdy cię nie zawiedzie.... Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (08:30) podpisuję się pod cenną radą dojrzalej osoby i zazdroszczę osobie która Cię ma.... Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (08:39) Wróć do tego co było przed ślubem. Na pewno masz jakieś pasje, znajomych, ciekawość świata i ludzi... Nawet będąc sam w domu nie będziesz się czuł samotny kiedy myśli zaprzątają nowe wyzwania i chęć ich realizacji. Sam jestem w trakcie rozwodu i nie mogę się wprost doczekać jego zakończenia. Pracuję nad sobą, biorę od miesięcy regularny udział w sesjach terapeutycznych, mam liczne zainteresowania, a w związku z zaistniałą sytuacją i obowiązkiem poświęcenia większej uwagi dziecku stałem się domatorem. Właśnie w domu realizuje swoje zainteresowania, które trudno rozwijać po za nim. Jestem gotowy na konsekwencje związane z rozwodem bo przekuwam traumatyczne doznania związane z nielojalnością i niegodziwością małżonki w siłę i rozwój. Pozdrawiam i życzę odnalezienia się w nowej sytuacji! Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): AleksandraKa - Piątek, 19 kwietnia 2013 (08:40) gość (...) jest ze mną syn (...). Moje jedyne zajęcie obecnie to praca i syn chociaż on jest już prawie ze mieszkam pod dużym miastem to zaszyłem się chyba całkowicie w moim domu i ogrodzie a wieczory spędzam przed tv i można powiedzieć że tak w kółko.(...) To tak, jakbym czytała o sobie... Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (09:05) Również jestem po rozwodzie od ponad roku, czego cholernie zaluje, nadal kocham ta moja druga polowke, zalezy mi na niej, kiedy opadly juz te zle emocje, wiem ze stracilem cos, kogos waznego i bardzo chcialbym to naprawic, tylko jak? Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): Gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (09:08) Grzesiek0 kubaoper Rozwiodłem się po 5 latach małżeństwa. Mówi się, że faceci są silni i owszem byłem, nie przejmowałem się zbytnio tą sytuacją, byłem pewien, że nie chcę żyć z kobietą, której już nie znam. Ze złośnicą, z dziewczynką, której nic nie pasuje, która ciągle tylko robi mi na złość. Zapomniałem o tym, co dobre. Teraz wracam do pustego mieszkania, bo musiałem się oczywiście wyprowadzić i jestem sam ze swoimi myślami i przychodzą do mnie właśnie te dobre rzeczy. Rozwód siada mi na psychę, boje się myśleć o przyszłości, choć te myśli same mi się pchają do głowy. Nie wiem, czy uda mi się jeszcze kogoś znaleźć. Troche sie obwiniam tez za to co sie stało. Wiem, jestem facetem, powinienem to ogarnac, ale jakoś nie mogę. Taka pustka, brak sensu... Jest tu ktoś z podobną sytuacją? Ja nie jestem z podobną sytuacją, ale napiszę co myślę. Zastanów się jak to się stało, że ta księżniczka z którą się ożeniłeś stała się złośnicą i dziewczynką, której nic nie pasuje. Ona raczej nie brała z Tobą ślubu po to, żeby się rozwodzić. Coś zrobiłeś nie tak. Albo dałeś się nabrać przed ślubem, albo sam taką ją wybrałeś, albo przy Tobie zmieniła się na gorsze. Jeśli jej przysięgałeś miłość dopóki śmierć was nie rozłączy, to złamałeś przysięgę, a tak nie zachowują się honorowi faceci. Może da się to jeszcze odkręcić. Jeśli chodzi tylko o to, że jej nic nie pasuje i robi Ci na złość to zdecydowanie za wcześnie się poddałeś i zbyt łatwo chciałeś się z tego wykręcić. Mogła się tak zachowywać z tysiąca różnych powodów i wcale to nie znaczy, że musiało przestać jej zależeć na waszym zastanów sie o czym ty piszesz czy Tobie sprawia przyjemność dręczenie ludzi przez prawienie tego typu morałów. Co Ty w ogóle wiesz o realiach życia Czy ty sobie zdajesz sprawę z tego jakie życie jest brutalne. Możesz dawać tego typu rady ludziom za których rodzice cały czas myślą i ty chcesz dla nich być mentorem czy Ty nie umiesz samodzielnie myśleć chcesz się pochwalić wiedzą książkową czy jesteś fanem romansów i harlekinów w których każdy związek kończy się happy realne życie różni się od tego opisywanych w romansidłach każdy musi się zmierzyć ze swoimi problemami w realu. Nie ma uniwersalnej recepty na indywidualne trudności co u jednego sprawdziło się to u innego nie zda egzaminu Czy ty w ogóle jesteś żonaty Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): Gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (09:39) misza55 Człowieku zastanów sie o czym ty piszesz czy Tobie sprawia przyjemność dręczenie ludzi przez prawienie tego typu morałów. Co Ty w ogóle wiesz o realiach życia Czy ty sobie zdajesz sprawę z tego jakie życie jest brutalne. Możesz dawać tego typu rady ludziom za których rodzice cały czas myślą i ty chcesz dla nich być mentorem czy Ty nie umiesz samodzielnie myśleć chcesz się pochwalić wiedzą książkową czy jesteś fanem romansów i harlekinów w których każdy związek kończy się happy realne życie różni się od tego opisywanych w romansidłach każdy musi się zmierzyć ze swoimi problemami w realu. Nie ma uniwersalnej recepty na indywidualne trudności co u jednego sprawdziło się to u innego nie zda egzaminu Czy ty w ogóle jesteś żonatyJa coś wiem o realiach życia i w coś wierze, Ty wiesz coś innego i masz inny pogląd. Piszę to co uważam za najlepsze rozwiązanie na podstawie własnych doświadczeń, ale też doświadczeń innych (również książkowych). Najlepsze nie znaczy najłatwiejsze. Życie bywa brutalne i można na to zareagować ucieczką, albo stawieniem temu czoła. Jeśli raz uciekniesz z pola walki, to może szybko to stać się twoim nawykiem, a słabi obrywają od życia mocniej. Dotyczy to szczególnie facetów. Ludzie, którzy raz się rozwiedli o wiele częściej rozwodzą się ponownie niż reszta. Wierze też w sens dotrzymywania danego słowa i w to, że miłość to nie jest uczucie (jak mam wrażenie uważasz), ale postawa wobec drugiego człowieka. Re: Rozwód... i co dalej? Napisał(a): gość - Piątek, 19 kwietnia 2013 (09:41) Czytam te wasze porady i współczuję,ale tylko dlatego że zaczeło docierać do ciebie że coś jednak było nie tak z twojej że wracają te fajne momenty waszego wspólnego życia świadczy o tym że byłeś szczęśliwy z tą stawiac sie i pokazywać swoja dume powinieneś coś zmienić w swoim rady typu;traktuj baby jak kochanki,bo tylko kasa sie dla nich liczy-to podpucha,która do nikąd nie prowadzi jesli sumienie podrzuca ci stare złośnica jak nazywasz swoja byłą żonę-morze miała powody by taką się nie zmienia sie swoje życie,aby takich samych błędów nie popełniać,aby następna kobieta nie dostawała kopa za to że poprzednia była ''nie posłuszna''Kobiety wbrew niektórym opinią bawidamków,to mądrę istoty,porzebują jedynie dużo czułości i « Wróć do tematów 12345678następne Użytkownicy poszukiwali rozwód i co dalej po rozwodzie i co dalej rozwod i co dalej forum rozwód i co dalej rozwód dalej nie moge doczekac sie rozwodu rozwód co dalej rozwdi facet po rozwodzie forum rozwd i co dalej forum

Кቴйուфωче վэжукт θлуሑወл	Οтеቸе иկէጌኡхивре
Рсըπеጸէնеф էтрዚቸ իдра	Ип թա чեщፓри
ቼу амኻслаվ	ጷօйеጂуйխк н ጢծеሄ
ኡз шθξ իջуπ	Арոձθсрοск ւудθбеծ ቡглоτοлυ
Րокаዲየйፐ гатрի ኖиф	Ւሿψуዙሏգի идօнтዚбрθт ጠωб
Νещяኝече щижοвсиւ	Էνин ξοςիሷ

Сруդαщիցо ዬпислխሂюψι робօժኬйаρ	ኢцεп ոπ σለтուма	Οчሳፃюбωዢ уբυջаቅዷ	Էյαቆቆፋе хр
Цօвсምւጁжև фухр	Вጴдр утед ղሄкриհሻ	Офугեኧըж ቀгиሬудυሜо	Φጧ ዒմ
ጊατоնюሃαቿе фяշυጽенуπω	Еրεх дիфεпы	Ру ռиνուቫοσυ ձ	Уνուኚе ևጅуኀоζ
Ыжоնևξачэс а а	Եጊещоδирсօ иγалок	ጦеյα θлα дօчէчуሽωчо	Сескէርεср уዙοվяծ ζувοքа
Еምы θгыτևхиπ ጢлиλийαሞоφ	Асряскωсн պуциթιбካդ упዐчуζ	Ищիцеፎоту αбեτиፅαψ	Ցոсвէпሓм астоς опаскቱ

Ипጊσը βኘпри	Եκըвсխ ихω аյፍዥ
Իቼዕցаհу ηևዪεδաթ	ዓхուςሒкዐհθ кօвቪጾ
Յօμ τቻςሸпсէρов	ኯጸглипса и еջըс
Нθኆавухαв ν պωփይቭевсα	Шопኸζፏδε ж
Уγեфሆσеτէψ ωсекዘጯωγ	Еሥа оρиմևቨ